Als doorgewinterde barista…

Datum: 15 december 2025 / Editie: December 2025 / Auteur(s): Céline van Dalen

Als doorgewinterde barista en barvrouw bij Hannibal, weet ik natuurlijk als geen ander hoe de ideale klant zich gedraagt. Zelf bevind ik me ook maar wat graag aan de andere kant van de horeca en zit ik regelmatig in één van de vele etablissementen die ons stadsdeel rijk is. Ik ken alle kneepjes van het vak, weet precies wat je als klant wel en vooral niet behoort te zeggen. Het is eigenlijk zo simpel. Als je ziet dat de barman druk is, geef je hem wat ruimte. Je bent natuurlijk niet de enige op de wereld.

En zo ben ik op een zondagochtend met vaderlief te gast op een behaaglijke plek, een paar straten van mijn domicilie. Direct na de bestelling wordt de meest perfecte cappuccino naar onze tafel gebracht, waarna ik uiteraard de tijd neem om de bediening te erkennen en hartelijk te bedanken.

Vervolgens tikken er meer dan dertig minuten voorbij en voel ik toch inééns die bekende horeca-reflex opspelen. Dat stemmetje dat zegt “Vraag héél even of de bestelling wel is doorgekomen, dat kan geen kwaad.” Dus informeer ik. Luchtig. Althans, dat was de bedoeling. Mijn oog valt op de chique ingedekte tafel, die mij eigenlijk al het antwoord verschaft. Nog geen vijf minuten later staat de Tuna Melt voor mijn neus. En ik? Ik ben in één klap terug op aarde. Want natuurlijk was ik, ondanks mijn horeca-ervaring, mijn kennis, mijn heilige overtuigingen, tóch die ene ongeduldige gast geworden.

Met schaamrood op de kaken knabbel ik aan mijn broodje Tuna Melt. De beste van mijn leven trouwens. Dus ik kom snel terug. In vermomming.

Op een warme zomeravond

Datum: 1 september 2025 / Editie: Augustus 2025 / Auteur(s): Céline van Dalen

Jassen, tassen, telefoons, portemonnees, het lijkt soms alsof bezoekers bij binnenkomst spontaan spullen afwerpen als herfstbladeren in de wind. En ik maar achter ze aan hollen als een bezorgde moeder op het schoolplein. “Meneer! Uw dromenvanger!” “Mevrouw! Uw kind!” Nou ja, die laatste laten ouders soms het liefst héél even achter, net als de stapel ‘vergeten’ tekeningen naast de kassa. Geen zorgen, bij Hannibal kunnen ze gerust een extra chocolademelk krijgen terwijl jij ‘in alle rust’ een cappuccino drinkt en een moment voor jezelf neemt.

De gevonden voorwerpenbak puilt ondertussen uit met spullen die niet gemist worden. Handschoenen die hun partner kwijtraken en eenzaam achterblijven. Fietssleutels die voor altijd in een vergeten opbergtrommel verdwijnen in plaats van een roestige Gazelle te openen. Oplaadkabels die hun lot accepteren en zich stilletjes schikken naar hun nieuwe thuis. En altijd weer die eindeloze paraplu’s, alsof mensen na een broodje gezond ineens besluiten dat regen ook maar een concept is.

Ze zeggen weleens dat als je iets vergeet, je er graag wilt terugkeren. Hannibal is niet zomaar een lunchroom, het is een spiritueel centrum. Een plek waar je niet alleen je eigendommen maar ook jezelf verliest en hopelijk weer terugvindt.

Een eigen zaak zit er voorlopig voor mij niet in. Ik ben te druk met mezelf verliezen en opnieuw uitvinden. En wie weet komt die eigen zaak vanzelf aanwaaien, gewoon tussen een vergeten kledingstuk en een koffie verkeerd door. 

“Alles wat ik maak komt uit hart, ziel en intuïtie”

Datum: 1 september 2025 / Editie: Augustus 2025 / Auteur(s): Céline van Dalen

Haar atelier is de wereld om haar heen, van lavendel tot klaprozen en tulpenbladeren. Haar favoriete materiaal is hout: “Zoals de natuur het maakt.”

Haar artistieke pad begon met glaswerk en weeftechnieken. Later maakte ze lampenkappen, waarbij ze gedroogde bladeren verwerkte tot unieke wand- en lichtobjecten. “Toen ik door het bos liep en zag hoe bladeren als goud op de grond vielen, wist ik: daar wil ik iets mee.” Op dit moment maakt ze schilderijen van draad, geïnspireerd door de artistieke tradities van het Huichol volk uit Mexico. Ze vindt het heerlijk om te doen en hoe priegeliger hoe uitdagender.

Aanzetten tot doen
Marga’s creativiteit blijft niet beperkt tot het esthetische. Ze wil verbinden, verrassen en mensen aanzetten tot doen. Zo organiseerde ze creatieve workshops in onder andere de Buurtkamer in de Talmastraat: dromenvangers maken, foto’s printen op hout en elke week met een andere techniek aan de slag. “Het ging niet alleen om het maken, maar om de ontmoeting. Mensen leerden elkaar beter kennen.”

Ook in projecten als ‘Bob Rossen in de natuur’ waarbij deelnemers met onkruid een landschap maakten op een frame van kippengaas, laat ze zien hoe kunst en buitenlucht kunnen samensmelten tot iets bijzonders. “Wat mensen daar maakten, was echt prachtig en zo divers.”

Naast haar creatieve projecten werkt Marga als masseur voor ouderen in verzorgingshuizen. Met rustige handen en oprechte aandacht biedt ze iets wat vaak ontbreekt: een liefdevolle aanraking. “Soms is een aanraking meer waard dan duizend woorden,” zegt ze. In een wereld waar haast de norm is, brengt zij de aanwezigheid terug.

Buurtkamer
Dat de buurtkamer in de Talmastraat stopt vindt ze heel jammer. ‘‘Ik had gehoopt dat het echt een soort huiskamer van de wijk zou worden, maar je moet er veel tijd in steken en echt trekken aan mensen. Iedereen heeft wel ideeën, maar je hebt ook iemand nodig die het concreet maakt. Toch geloof ik nog steeds in het concept. Er is nog steeds op dinsdag een inloopmoment en ik denk dat zulke plekken echt nodig zijn!” aldus Bernard.

Gelukkig staat ze er niet alleen voor. Op dit moment werkt Marga met andere Pijpbewoners aan De Muze van De Pijp, dat op 14 september van 12:00 tot 16:00 uur plaatsvindt in het Sarphatipark, tegelijkertijd met Muze van Zuid dat concerten organiseert in diverse (woon) huizen in De Pijp.

Marga met een paar van haar kunstwerken in haar tuin - Foto: Rob Godfried

Pure kunst die prikkelt en provoceert

Datum: 18 april 2025 / Editie: April / Auteur(s): Céline van Dalen

Voedingsbodem
Getogen in de smalle straten van De Pijp waar creativiteit en chaos hand in hand gaan, leerde Noah al vroeg dat kunst geen regels kent. Het atelier van zijn vader – die ook kunstenaar is – was zijn tweede thuis. Hij kreeg een vrije opvoeding en werd aangemoedigd om autonoom te denken. “Je bent van jezelf, niet van anderen”, leerde zijn moeder hem. De Pijp was de voedingsbodem voor het ontwikkelen van zijn artistieke visie, wat leidde tot werk dat de dieptes van de menselijke ervaring en de zoektocht naar identiteit weerspiegelt.

In een van zijn eerste tentoonstellingen gebruikte hij zichzelf als canvas door zichzelf te brandmerken met zijn eigen logo. Daarmee verwees hij zowel naar het brute slavernijverleden als naar hoe we slaafse consumenten zijn in de huidige consumentencultuur. Het litteken, zowel kunstwerk als eigendom, werd verkocht maar blijft deel van zijn lichaam. Het toont hoe hij buiten gebaande paden treedt en de grenzen van wat kunst is verlegt. Lamp combineert daarbij performance art, sculptuur en schilderkunst.

Grenzenloos
In andere projecten, zoals de video waarin hij willekeurig vlaggen van verschillende landen verbrandt, roept zijn werk vragen op over nationale grenzen en vrijheid van meningsuiting. Op sociale media postte hij zijn ingelijste paspoort om dit vervolgens als ‘readymade’ werk te verkopen. ‘Readymade’ betekent dat een (alledaags) object door een kunstenaar als kunst wordt bestempeld door de context aan te passen.

Ik bewonder Lamp om zijn rijke geest die nu zo’n tien jaar lang de wereld uitdaagt. Hij leert mij dat je “jezelf zo moet positioneren dat het geluk jou vindt, in plaats van dat jij op zoek gaat”. Zijn plek is zich door middel van kunst uitspreken. “Kunst is een gesprek tussen verleden en toekomst. Een proces dat de mensheid door de eeuwen voert. Als je vernieuwt, ga je over oude grenzen heen.” De Pijp mag dan Noahs startpunt zijn geweest, maar de impact van zijn kunst reikt ver daarbuiten.

Noah Latif Lamp - Foto: Tommy Simoens & Li Wei

Aankomend talent Stig streeft naar authenticiteit en diepgang

Datum: 19 maart 2025 / Editie: Februari 2025 / Auteur(s): Céline van Dalen

Stig, in het dagelijks leven Casper Stig, is een bijna 25-jarige creatieve geest, geboren en getogen in de Gerard Doustraat. Als kind speelde hij in het Sarphatipark, terwijl de buurt om hem heen geleidelijk veranderde. Tegenwoordig woont hij in stadsdeel West, Hoewel hij soms met weemoed terugdenkt aan de onbevangenheid van De Pijp, waardeert hij de nieuwe energie en perspectieven die Mokum hem te bieden heeft.

Muziek was altijd  belangrijk in Stigs leven. Met een drummer als vader zat muziek hem in het bloed. Hij volgde pianolessen en speelde als tiener in een bandje bij Volta West. Geïnspireerd door artiesten zoals Eminem, Pete Philly en de veelzijdigheid van 101 Barz, begon hij zijn eigen teksten te schrijven. Zijn passie voor hiphop groeide gestaag, en inmiddels heeft hij vijftien tot twintig keer opgetreden, waaronder in theater Bellevue, een prestatie waar hij bijzonder trots op is.

Waar haal jij je inspiratie vandaan?

“Dave uit het Verenigd Koninkrijk. Zijn teksten zijn diepgaand en doordacht, dat inspireert me enorm. Maar zeker ook Amy Winehouse, met haar Rehab. Dat nummer raakt me gewoon.”

Naast muziek studeert Stig Toegepaste Psychologie. Zijn studie brengt hem dagelijks in contact met mensen met complexe verhalen. Voor Stig is muziek maken zowel een creatieve uitlaatklep, als een vorm van zelfonderzoek.

Stig gebruikt zijn muziek om zijn gedachten te ordenen, emoties te verwerken en zijn persoonlijke groei te laten zien. Of hij nu inspiratie haalt uit zijn reis naar Suriname of uit de verhalen van mensen met innerlijke strijd, als selfmade artiest streeft hij altijd naar authenticiteit en diepgang.

“Niemand bepaalt wat ik in mijn muziek zeg; dat is mijn domein, mijn verhaal. Ik maak geen nummers om indruk te maken, maar om te laten voelen. Misschien is dat mijn valkuil, maar daar lig ik niet wakker van. Ik blijf trouw aan mezelf. De dag waarop je denkt iedereen tevreden te kunnen stellen, is de dag waarop je beter kunt stoppen, want mensen hebben altijd een mening, goed of fout.”

Wat kunnen we van je verwachten?

“Ik ben continu aan het schrijven en hoop in de toekomst veelzijdiger te worden. Dit jaar komt mijn EP uit en ik hoop daaruit meerdere optredens te kunnen slepen, bijvoorbeeld voor ‘Amsterdam 750’. Mijn muziek is al te vinden op Spotify, YouTube en TikTok. Het is nu de tijd om meer van mij te laten horen.”


qrcode van STIG spotify