Waar voor veel mensen de lente een nieuw begin symboliseert…

Datum: 10 april 2026 / Editie: April 2026 / Auteur(s): Céline van Dalen

Waar voor veel mensen de lente een nieuw begin symboliseert, ben ik juist bezig met dat wat was.

Tien lentes geleden overleed mijn moeder. Soms vind ik oude geschreven kaarten van haar terug en droom ik over hoe het was toen alles nog vanzelfsprekend voelde. Zoals haar stem vanuit de keuken, van die kleine dingen die toen niets voorstelden maar nu alles betekenen.

De laatste tijd merk ik dat ik steeds vaker stilsta bij vroeger. Het voelt alsof de zon niet alleen de stad opwarmt, maar ook oude gevoelens losweekt waar je de rest van het jaar omheen leeft. Ik vind houvast op een onverwachte plek; de brievenbus op het Gerard Douplein.

Ik loop er vaker langs dan nodig. Soms met een te bezorgen bericht op papier, vaak zonder. Het is zo’n ouderwets rood ding, een beetje uit de tijd gevallen tussen de strakke koffietentjes en bruisende terrassen. Haast alsof het een monumentje is voor langzamer leven.

Er zit iets troostends in die traagheid. De aandacht waarvoor je kiest. Een brief schrijven met de hand voelt bijna rebels in een tijd waarin alles direct beschikbaar is. Je neemt de tijd om na te denken over iets en het op papier te vereeuwigen. Daarna laat je het los.

Misschien is dat waar ik naar op zoek ben, daar bij die brievenbus op het Gerard Douplein. Een manier om vast te houden wat er was en het niet te vergeten. Om te blijven spreken, ook als iemand er niet meer is.

Eerst maar eens nieuwe pennen kopen om nog meer brieven te schrijven. En dan hopen dat er ergens een brievenbus bestaat die ook het hiernamaals bereikt.