Als doorgewinterde barista en barvrouw bij Hannibal, weet ik natuurlijk als geen ander hoe de ideale klant zich gedraagt. Zelf bevind ik me ook maar wat graag aan de andere kant van de horeca en zit ik regelmatig in één van de vele etablissementen die ons stadsdeel rijk is. Ik ken alle kneepjes van het…
Categorie archieven: Columns
Behoefte aan luchtige vrolijkheid? Wat lieve aandacht? Gevoelens van vertedering? Het is verkrijgbaar in De Pijp. Ik mag geen reclame maken maar nood breekt wet.
Als ik een eigen zaak had, wist ik het wel. Niet
de lunchkaart, niet de service, maar de gevonden voorwerpen zouden mijn goudmijn zijn.
Ik zie het bijna dagelijks bij lunchroom Hannibal waar ik in de bediening werk. Het is een
toevluchtsoord voor alles wat mensen in hun
roekeloosheid laten rondslingeren.
Het was een doodgewone doordeweekse dag. Zonder zonneschijn, anders was het natuurlijk niet doodgewoon geweest. Ik liep nietsvermoedend over die oude vertrouwde Cuyp. Tot aan het opstootje. Er was iets aan de hand, iets wat je niet moest missen. Gratis koffie? Gratis prullen? Want leer mij de mens kennen. Die duikt massaal op alles wat voor niets te krijgen is, zelfs onnodige rotzooi.
Singles in Amsterdam zijn datingapp-moe, lees ik op het internet. Er blijken talloze nieuwe initiatieven te ontstaan om offline aan een partner te komen. Nieuwsgierig ga ik googelen en stuit op sites met afbeeldingen van blije, jonge mensen in cafés met een alcoholisch drankje in hun hand.
19
dec
dec
Vijf jaar ben ik en het is kerstochtend. De bloemen staan op de ruiten van het slaapkamertje dat ik deel met mijn twee broertjes. Met mijn warme handjes laat ik ze smelten, staande op mijn bed, dat onder het raam staat. Buiten is het donker, maar de wereld is wit. En het is stil, heel…
Jaarlijks rond december bekruipt me een onbehaaglijk gevoel. Ik raak bevangen als ik me realiseer dat er opnieuw een jaar zal worden afgestreept. Dat ik jarig ben in december en ook nog eens dertig word, maakt het tot een unheimisch gebeuren kan ik je vertellen. Een zwartgallige diashow flitst voorbij en vat stompzinnig samen waar…
Het decembergeweld heeft plaats gemaakt voor een deprimerend begin van het jaar. Ontheemd en ontredderd baan ik mij een weg door herfstige winterweken. In een poging mijn mentale gestel weer op de rails te hijsen, maak ik meer avondwandelingen dan ooit. Zodra ik mijn voordeur dichttrek, weet ik onbewust al waar ik ga eindigen. Zonder…
Het is zaterdagmorgen wanneer we wakker worden met een monster-kater. Standje schedel-splijt en dooie-mus-in-bek. Die linkerbaan van gisteravond heeft er enorm in gehakt. Waar we gister met mach 7 tequila-shots en weergaloze bangers als “Who let the dogs out, WHO WHO WHO, WHO, WHO?” weg kopten, voelen we ons nu een uitgeknepen molrat. Maar wat…
Heb je dat wel eens? Dat je op de fiets zit, racend onderweg naar huis, bijna schuimbekkend omdat je probeert op te schieten terwijl je geen toeristen wilt aanrijden, bakfietsen moet ontwijken en sneller probeert te zijn dan e-bikes? En dat je dan ineens, bij dat zoveelste rode licht denkt ‘de wereld is tegen mij!….