Het wemelt in het Sarphatipark van pogingen om gedrag te beïnvloeden.

Datum: 19 juni 2026 / Editie: Juni 2026 / Auteur(s): Renata Veel

Als het om afval aat, is de toon vriendelijk. Er zijn tal van grote pvc-afvalbakken her en der bijgeplaatst.

Afbeeldingen moeten verduidelijken waarvoor ze dienen. De opvoeding van je meuk opruimen begint schijnbaar bij nul: uitleggen waar een afvalbak voor bedoeld is. Er staan grote borden met tekst en uitleg. Kleine borden daar wordt overheen gelezen, zal de gedachte zijn.

Hondenbezitters worden niet met fluwelen handschoenen aangepakt en blijken geen moeite met lezen te hebben. Veel nieuwe kleine paaltjes laten er geen twijfel over be staan: een zwarte hond met een rode streep erdoor met ‘Verboden voor honden’, een afbeelding van een zwarte hond met rode lijn ‘Einde losloopgebied’ en ‘Ook hier opruimplicht’. Zonder omhalen wordt te kennen gegeven wat de regels zijn. Een link naar de website van de gemeente staat ook op dat kleine paaltje. Eén klik en je verdwaalt er in een bos van regels.

Bij het geïmproviseerde en duister ogende toilet staat op een spandoek ‘Houd het schoon voor degene die na jou komt!’ De afbeelding van een rolstoel moet die noodzaak benadrukken. Waarom niet ‘Ook hier opruimplicht’?

Iedere tak van hygiëne bezigt een eigen vocabulaire. Alle toonnuances ten spijt; het leidt niet tot het gewenste resultaat. Het aantal honden in verboden gebied lijkt toegenomen en het zwerfafval geeft het park na zomerse dagen een treurige aanblik.

Eén verrukkelijke verbetering tussen al die shitzooi: hondenpoep wordt bijna altijd wél opgeruimd.