Speciaal voor de ruimte gemaakt werk

Datum: 5 juni 2023 / Editie: Juni 2023 / Auteur(s): Rob Godfried

Galeries in De Pijp

In tegenstelling tot veel panden in De Pijp betreden we een hoge ruimte met een vide aan de achterkant. Er hangen grote foto’s van donkere vrouwen met hoeden op. We spreken Marthe Hennink, maakster van de foto’s.

Is dit wel een galerie?
Marthe: “Nee, het is vooral onze werkruimte. Maar omdat het zo’n mooie ruimte is, vonden we het ook een goed idee om een aantal keren per jaar foto’s te exposeren die ik speciaal daarvoor maak. Ze zijn natuurlijk ook te koop. We, dat zijn Jilt Meeder en ik. Wij maken vooral reclamecampagnes. En als het kan maken we daarvoor de foto’s hier. We richten hem dan in als studio.”

Hoe zijn jullie in De Pijp terecht gekomen?
Marthe: “Dat is vooral toeval. We waren op zoek en zagen toen deze ruimte met deze hoogte en hier tegenover is het Willibrordusplein, dus er valt veel licht binnen omdat er geen huizen tegenover staan.

Het is bij mijn weten de enige foto-expositieruimte in De Pijp en er komen nu steeds meer ruimtes in De Pijp waar kunstenaars werken.”

Meer info: studio@jilt.studio

Lenthe (12) is nu brugklasleerling

Datum: 17 april 2023 / Editie: April 2023 / Auteur(s): Rob Godfried

Als achtstegroeper had ze een ontmoeting met een overlevende van WOII

“Leren uit een boek vergeet ik misschien, maar dit vergeet ik nooit.”

“Uit boeken leren is leren. Maar door het persoonlijke contact met iemand die de oorlog heeft meegemaakt, met een persoonlijk verhaal, snap ik ook hoe het was. Zij vertelde wat er allemaal met haar familie gebeurde. Dat was heel heftig. Dat mensen zoveel pijn hebben. Hoe het echt is om buitengesloten te worden, om je geloof, of je kleur, of wat dan ook. Alles heeft hele grote gevolgen voor alles.

Dat een paar mensen zulke slechte keuzes kunnen maken die zulke grote gevolgen hebben op alle mensen. Hoe moeilijk het is om in zulke omstandigheden keuzes te maken. De dilemma’s waar je voor komt te staan omdat elke keuze zulke grote gevolgen kan hebben.

We kregen op school ook les over “keuzes maken” en dat ging dan bijvoorbeeld over de vraag of je iemand zou verklikken die in de klas iets verkeerds had gedaan. Of over iemand uitsluiten vanwege de kleur van zijn ogen. Maar in de oorlog was kiezen veel ingewikkelder. Elke keuze had grote gevolgen, niet alleen voor jezelf. En dat voelde en begreep ik door de ontmoeting met iemand die het uit eigen ervaring vertelde.

Ik ben erfgoeddrager geworden omdat ik deel wil zijn van iets dat verschil kan maken. Ik wil helpen te zorgen dat het niet meer gebeurt. Dat er niet weer mensen worden buitengesloten. Dat kinderen dat al meekrijgen. Zo wil ik een heel klein steentje bijdragen, dat voelt als veel doen.”

Kunst laagdrempelig maken: “Een museum is toch nogal elitair”

Datum: 17 april 2023 / Editie: April 2023 / Auteur(s): Rob Godfried

Galeries in De Pijp

RTXP, een modieuze afkorting voor Art Experience, is sinds kort gevestigd in het monument hoek Ferdinand Bolstraat en de Eerste Jacob van Campenstraat. Wat bracht de oprichters van deze galerie annex kopiekunstmuseum ertoe hieraan te beginnen?

Behalve wisselende collecties van origineel werk zijn er in RTXP kopieën te zien van beroemde werken die ons langs de geschiedenis van de (Westerse) schilderkunst leiden. Van de Tuin der Lusten van Jeroen Bosch via de Mona Lisa en De Nachtwacht tot en met Nighthawks, de beroemde bar van Edward Hopper. Er zijn niet alleen nageschilderde werken te bekijken, maar er is bijvoorbeeld ook een Sterrennacht van Van Gogh met ledlichtjes erin en een 3D-kamer van de Waterlelievijver van Monet, met een echt houten bruggetje, waarin je leuke selfies kunt maken. Via een QR-code kun je bij sommige werken interessante informatie beluisteren. Jammer dat daarin over ‘slaven’ wordt gesproken en niet over ‘slaafgemaakten’.

Quintus: “We willen mensen die niet zo gemakkelijk naar een museum komen een laagdrempelige toegang bieden tot de belangrijkste werken uit onze kunstgeschiedenis. Een museum is toch nogal elitair. We willen kunst toegankelijk maken op een speelse manier. En dit gebouw een mooie functie geven, al was de keus voor De Pijp geen uitgangspunt.”

Het is toch een galerie? De werken zijn toch te koop? En er is een toegangsprijs. Ergens moet de aanzienlijke investering toch terugverdiend worden? (Er is geen subsidie en geen aansluiting mogelijk bij de Museumkaart. Gratis toegang met een Stadspas met groene stip.)

“We proberen het midden te vinden tussen commercie en educatie en beleving.”

Hoe is de relatie met de buurt?

“We zijn nu nog in een opstartfase. We hebben plannen voor diverse activiteiten. En we zouden de buurt er ook graag bij betrekken. Amateurschilders en professionals die hier op locatie komen schilderen, graag ook buurtbewoners. We zijn nog zoekend naar verbinding met de buurt. We staan open voor ideeën! Ook met kunstenaars hier. Het zou leuk zijn als we een keer een zaal kunnen inrichten met werken van schilders van de straatnamen uit De Pijp. Ook de educatieve functie, voor schoolklassen, willen we nog aanpakken.”

“We hopen er de zogenaamde Albert Cuyproute van de toeristen die toch al komen mee te verrijken. We denken niet dat we extra toeristische druk zullen veroorzaken.”


rtxp.nl

Kunst toegankelijk maken

Datum: 21 februari 2023 / Editie: Februari 2023 / Auteur(s): Rob Godfried

Galleries in De Pijp

Een galerie die geen galerie is. Twee ramen die de erachter gelegen berging van het wooncomplex aan het oog onttrekken. In het rechterraam is een werk van Fabrice permanent te zien en het linkerraam toont wisselend werk van kunstenaars. Donna Martens woont in het complex en beheert het linkerraam als “midnightin.amsterdam”.

Waarom dit raam?

Donna: “Ik vind dat kunst zo veel mogelijk toegankelijk moet worden gemaakt. Dit is mijn manier. Traditionele galeries vind ik vreselijk. Die witte muren, die formele sfeer. Ik ben er eigenlijk een beetje bang voor. Het grote voordeel van dit kunstraam is dat je er gewoon langs kunt lopen en bij kunt blijven staan wanneer je wil. Twentyfour-seven open! Geen drempel.

Iedere kunstenaar kan hier exposeren. Ik selecteer wel. Meestal vraag ik iemand die ik op Instagram heb gevonden om te exposeren. Maar soms komt iemand ook zelf. Niet alles is geschikt, vind ik en het mag ook wel een beetje seizoensgebonden zijn. Vooral kleurige werken doen het goed in het raam. Het is de bedoeling dat je hier niet alleen iets ophangt, maar dat je ook wat reuring wil maken. Op sociale media of met een officiële “opening”.

Het is bedoeld voor professionele kunstenaars, of kunstenaars die professioneel willen worden. Het kost niets, een kleine subsidie dekt de kosten.”


Meer info: midnightin.amsterdam

Van oudsher bewoonden heel wat kunstenaars De Pijp. Er waren ook galeries, maar dat aantal is in de twintigste eeuw teruggelopen. Er komen nu weer nieuwe galeries bij. De Pijp Krant laat een aantal de revue passeren. Te beginnen met de nieuwste: Gallery Josilda Da Conceiçao, Pieter Aertszstraat 70

Wijkcentrum De Pijp (weer) gemangeld?

Datum: 19 december 2022 / Editie: December 2022 / Auteur(s): Rob Godfried

Het begint te lijken op een traditie: elk jaar opnieuw moet Wijkcentrum De Pijp leuren om de subsidie.

De gemeente wil best subsidiëren hoor. Het gaat immers nog niet eens om 1,5 ton voor het wijkcentrum en Groen Gemaal samen. Maar welk onderdeel van de gemeente moet dat gaan betalen? Sociale basis? Democratisering? Stadsdeel? Centrale stad? Alsof participerende burgers, die zich door het wijkcentrum ondersteund weten, het ene moer uitmaakt uit welke pot dat komt? De gemeente staat toch voor zich organiserende burgers en ondernemers die gebruik maken van hun democratische rechten? Nou, zoek dan als gemeente zelf uit uit welke pot het komen moet. Als die noodzakelijke ondersteuning voor al die vrijwilligers die De Pijp mooier, schoner en meer met elkaar verbonden maken er maar komt. Continuïteit is nu eenmaal niet mogelijk zonder kleine, maar essentiële ondersteuning van een paar professionals. Professionals die aan de kant van de bewoners en ondernemers staan. Die weten wat er leeft. Die niet alleen belangrijke initiatieven uit De Pijp ondersteunen, maar ook thema’s die blijken te spelen oppakken en op korte termijn aanpakken. Voorbeelden van dat laatste zijn bijeenkomsten over de horecaoverlast en energiestress van burgers.

Wijkcentrum De Pijp is al 53 jaar de ogen en oren van de wijk omdat de mensen van het wijkcentrum bewoners en ondernemers opzoeken in hun eigen omgeving. Het wijkcentrum helpt bewoners zich te organiseren rondom thema’s die leven in een buurt en ondersteunt, verspreid over De Pijp, inmiddels zeven van dergelijke groepen. Daarnaast zijn er buurt-overstijgende thema-groepen zoals De Schone Pijp en Elektrisch Deelrijden, voortgekomen uit de door het wijkcentrum georganiseerde buurttop de G250 (nu Netwerk De Pijp).

Bewoners zullen zich altijd groeperen op onderwerpen als afval, groen, spelen, verkeer, veiligheid, begaanbaarheid en geluidsoverlast. Zonder wijkcentrum gaat dat lastiger en vallen groepen toch vaak weer uiteen. Zoals één van de actieve bewoonsters uit de Diamantbuurt opmerkte: “Het Wijkcentrum is als olie voor een motor; zonder olie loopt ie niet lekker.”

Het wijkcentrum helpt met al die dingen die voelen als ‘werk’ waar vrijwilligers meestal juist geen energie van krijgen, zoals het aanvragen van subsidie, de communicatie van een initiatief, het maken en verspreiden van flyers en posters, het beheren van geldpotjes, het verzamelen van relevante kennis, informatie en het leggen van de juiste contacten. Het wijkcentrum fungeert als een verbinder en een co-creator facilitator. (En als het moet: als actiecentrum).

Soms komt uit de verbindende acties van het wijkcentrum iets voort wat op eigen benen gaat staan. Voorbeelden daarvan zijn !WOON, NMT (Natuur- en Milieuteam)Zuid, het Groen Gemaal (in het Sarphatipark), De Pijp Krant en De Schone Pijp. !WOON is inmiddels volledig losgekoppeld van Wijkcentrum De Pijp en is stedelijk gegaan; NMT Zuid, Groen Gemaal en De Pijp Krant opereren ook zelfstandig, maar vallen qua facilitering en ondersteuning nog onder het wijkcentrum. De gemeente blijft proberen om dit soort zelfsturende elementen van het wijkcentrum af te knippen en de ondersteuning die continuïteit waarborgt om zeep te helpen, een neiging die voortkomt uit een kortetermijnvisie. En uit de reflex om toch als gemeente weer regie over bewonersinitiatieven te willen overnemen.

Toch gloorde er sinds 12 december weer heel voorzichtig wat hoop voor Wijkcentrum De Pijp. Op die mooie, koude ochtend zaten twee bestuursleden en de algemeen coördinator in de kamer van wethouder Groot Wassink en die beloofde dat hij de volgende dag uitsluitsel zou geven over een subsidie voor 2023. De sfeer was constructief en de wethouder had pretoogjes, dus… De witte rook kwam er met de toezegging de subsidie van 2022 nog één jaar voort te zetten, zonder de gevraagde compensatie voor inflatie. Er is dus geen langetermijnperspectief, vooralsnog. Wel de belofte dat een paar ambtenaren samen met het wijkcentrum en bewoners een langetermijnperspectief gaan invullen.

De laatste zak in de cartoon hierboven wordt na veel onzekerheid en de nodige actie nu dus wel gevuld, de verdere toekomst blijft nog een vraagteken.

Kunstenaars bij wie liefde voor het ambacht te zien is

Datum: 19 december 2022 / Editie: December 2022 / Auteur(s): Rob Godfried

Galeries in De Pijp

In de grote, hoge witte ruimte met ramen boven ooghoogte hangen werken van meerdere kunstenaars. In deze ruimte huizen eigenlijk twee galeries: die van Fleur en Wouter en die van Mulan Go. Zo kan de ruimte intensief worden gebruikt en op grond van verschillende visies exposeren. We spreken de eigenaars Fleur Feringa en Wouter van Herwaarden.

Met welke visie op beeldende kunst runnen jullie de galerie?

Fleur en Wouter: “We laten kunstenaars zien bij wie het maakplezier van de kunstwerken ervan afspat en bij wie liefde voor het ambacht te zien is. Ook zoeken we naar verbindingen buiten de beeldende kunst, zoals design en mode, en we hebben sinds kort een ruimte voor installatiekunst. We denken dat als je het verhaal achter een kunstwerk begrijpt, je ook meer toegang krijgt tot de werken en andersom: je geeft de werken toegang tot jou. Een galerie kan een beetje elitair aanvoelen en dat willen wij doorbreken. Dus het vertellen van een  duidelijk verhaal over de kunstenaar en de tentoonstelling is voor ons heel belangrijk. Onze huidige tentoonstelling gaat bijvoorbeeld over kunstenaars die andere kunstenaars inspireren. Dat doen ze door de grenzen van technieken te verkennen en zo nieuwe wegen te openen.

Naast tentoonstellingen organiseren we diners, concerten en performances, om zo een nieuw publiek in aanraking te brengen met kunst.”

 


Meer info: galeriefleurenwouter.com

Van oudsher bewoonden heel wat kunstenaars De Pijp. Er waren ook galeries, maar dat aantal is in de twintigste eeuw teruggelopen. Er komen nu weer nieuwe galeries bij. De PijpKrant laat een aantal de revue passeren. Te beginnen met de nieuwste: Gallery Josilda Da Conceiçao, Pieter Aertszstraat 70

Horecaoverlast? Melden!

Datum: 28 oktober 2022 / Editie: Oktober 2022 / Auteur(s): Rob Godfried Stefanie Jansen 

In De Pijp Krant van afgelopen augustus stond een oproep om mee te praten over het voorgenomen nieuwe terrasbeleid van de gemeente Amsterdam. In dat kader organiseerde Wijkcentrum De Pijp op 21 september een bewonersbijeenkomst in de Oranjekerk, waar vooral aan de orde was hoe bewoners en ondernemers de horecaoverlast kunnen aanpakken. Als vervolg op het artikel in de vorige krant doet De Pijp Krant daar verslag van.

Lezersreactie
De vorige Pijp Krant opende ook met een artikel over het horecabeleid. De bijgaande foto was een willekeurige terrasfoto. Een lezeres reageerde daarop.

Heel jammer dat het terecht kritische verhaal op de voorkant van jullie leuke krant, over het nieuwe horecabeleid Amsterdam opgesierd is met een foto van het bij ons in de buurt zeer geliefde Café Restaurant ARIE op de hoek, met 1 fijn terras + 1 coronaterras.

Dit bedrijf is namelijk een heel goed voorbeeld van hoe je goed communiceert met je buren en daardoor er van overlast, ondanks het geweldige terrasweer van de laatste tijd, in de omgeving praktisch geen sprake is. Als wij overlast ervaren komt dat van het Marie Heinekenplein.

Maruca Beek


Verhalen van bewoners
Horecaoverlast kwam bij het Wijkcentrum de afgelopen maanden bovenaan de prioriteitenlijst te staan, samen met zwerfvuil. Een greep uit verhalen van bewoners hierover:

“In de weekends leg ik mijn matras in het trappenhuis, neem een diazepam en hoop dat ik een paar uurtjes kan slapen.”

“De leefbaarheid is de afgelopen jaren heel erg hard achteruit gegaan door de komst van agressieve en luidruchtige horeca. Ik weet in mijn directe omgeving al vijf voorbeelden van mensen die de afgelopen jaren zijn verhuisd, gevlucht voor het lawaai en de overlast.”

“Het terras, midden in een woonwijk, is tegenwoordig drie keer zo groot als het café en met de verruimde openingstijden tot na middernacht open. Ik ben het na maanden slaapgebrek zo zat dat ik bino nenkort de toko verkoop. Als iemand het nog wil hebben.”

De overlast is verergerd door de coronaterrassen, maar stamt al van vóór de coronacrisis. Bewoners die vaak al decennia in De Pijp wonen, beschrijven dat zij met lede ogen hebben toegekeken hoe hun wijk in een pretpark veranderde. Dat gold in eerste instantie vooral voor de NoordoPijp (met name de Gerard Doubuurt), maar inmiddels zijn ook delen van de ZuidoPijp drastisch veranderd. Een bewoonster zette voor ons op een rij dat de hoeveelheid horecazaken op en rond het Van der Helstplein het afgelopen decennium meer dan verdubbeld is, terwijl de hoeveelheid overige ondernemers is afgenomen van ruim 25 tot minder dan 10.

Hoewel deze bewoners verknocht zijn aan De Pijp drijft de horecaoverlast ze tot dromen over verhuizen. Dit is echter lang niet voor iedereen zomaar mogelijk. Wat wel kan? Op de bijeenkomst 21 september gaven bewoners, ondernemers en iemand van toezicht en handhaving praktische voorbeelden.

Wat kunnen bewoners doen?
Ga altijd eerst in gesprek met de eigenaar van de horecagelegenheid. Bespreek de overlast en probeer tot goede afspraken te komen. Lukt het niet om die te maken, of blijft de overlast duren, meld dit dan bij de gemeente. Dat kan via 14020, het centrale telefoonnummer van de stad Amsterdam, of door online een zogeo naamde SIA-melding te doen via meldingen.amsterdam.nl.

Hoe vaker meldingen over een bepaalde horecagelegenheid worden gedaan door verschillende mensen, des te groter de kans dat er actie zal worden ondernomen door ‘toezicht’. Belangrijk bij het melden is dit níet anoniem te doen: geef zelf je telefoonnummer en emailadres (en – bij een telefonische melding – vraag ook de naam van degene die je aan de telefoon krijgt, voor het aanleggen van je eigen dossier). Als je meldt, moet je dit vooral niet anoniem doen. Bij een anonieme melding kan de afdeling toezicht geen dossier opbouwen en kunnen ze ook niet, als ze komen controleren, direct contact opnemen met de melder. Gegevens van de melder zullen nooit worden vrijgegeven aan de betreffende ondernemer.

Je moet overlast blíjven melden, steeds opnieuw. Wanneer de meldingen onvoldoende opleveren kan het zijn dat je als bewoner juridische stappen wilt ondernemen. Dit is een taaie weg, maar kan uiteindelijk leiden tot het innemen van de vergunning van de ondernemer. De eerste stap daartoe is een verzoek tot handhaving. In tegenstelling tot het doen van een melding kan een verzoek tot handhaving níet anoniem.

Comité Oude Pijp (ComOP)
ComOP is een groep bewoners uit het noordelijke deel van de Van Woustraat. In de loop der jaren hebben zij ervaren dat je samen sterker staat en dat het fijn is om elkaar zowel in praktische als in emoo tionele zin te steunen. ComOP heeft een praktische handleiding en stappenplan opgesteld voor mensen die gezamenlijk willen optreden tegen horecaoverlast. Stap 1 daarin is het vinden van buurtbewoners die samen willen optrekken om de buurt weer leefbaar te maken. Misschien lijkt dit onmogelijk, bijvoorbeeld omdat de buren oud en krachteloos, ongeïnteresseerd of onverschillig lijken. U kunt er echter vanuit gaan dat er in uw buurt zeker mensen zijn met vergelijkbare ervaringen als u!

Mocht het komen tot een strafrechtelijke procedure, dan voelt het veiliger en is het prettiger om deze in te gaan als comité of vereniging dan als individu. Daarnaast kun je in de groep taken verdelen. Belangrijk, want een juridische procedure is veel werk en zeer tijdrovend.

Wat kan de horeca doen?
Op de avond in de Oranjekerk vertelden de ondernemers van café De Baron in de Gerard Doubuurt wat volgens hen de taken en verantwoordelijkheden van horecaondernemers zijn. Er werd instemmend op gereageerd.

De Baron is een buurtcafé met zowel stamgasten als incidentele gasten. De ondernemers van dit café kennen de meeste buurtbewoners en weten wat er speelt in de buurt. Ze krijgen geen klachten omdat ze ervoor zorgen geen overlast te veroorzaken. Dit doen ze onder meer door het terras op tijd te sluiten en luidruchtige gasten te verzoeken hun stem te dempen. Ook schromen ze er niet voor gasten van andere horecagelegenheden in de buurt aan te spreken op hun gedrag wanneer dit lawaaierig of asociaal is. Zij zouden graag zien dat verschillende horecaondernemers in de buurt samenwerken in het handhaven van sociaal gedrag van klanten.

Wat kan het stadsdeel doen?
Bestuursvoorzitter Bart Vink vertelde dat horecaoverlast hoog op zijn prioriteitenlijst staat. Hij erkende dat onderbezetting – in heel stadsdeel Zuid wordt toezicht gehouden met acht personen – een probleem is en gaf aan dat er gezocht wordt naar langetermijnoplossingen. Een korte termijn oplossing ligt volgens hem in het zwaarder inzetten van handhaving in drukke horecagebieden in Oud-Zuid, met name De Pijp, en het verminderen van inzet in rustiger gebieden, zoals Buitenveldert.


Een verslag van de bewonersbijeenkomst van 21 september staat op de website: www.wijkcentrumdepijp.nl.

Wie aan de slag wil met een groepje buurtbewoners kan contact opnemen met Wijkcentrum De Pijp voor praktische ondersteuning en voor het stappenplan van ComOP.

info@wijkcentrumdepijp.nl

Kunstenaars elkaar laten inspireren

Datum: 28 oktober 2022 / Editie: Oktober 2022 / Auteur(s): Rob Godfried

Galeries in De Pijp

In een voornamelijk lege witte ruimte hangen werken van twee verschillende kunstenaars aan beide lange zijden tegenover elkaar. We spreken eigenaresse Josilda.

Gallery Josilda Da Conceiçao is sinds januari gevestigd in de Pieter Aertzstraat, maar bestond al bijna zeven jaar in de Spaarndammerbuurt. Josilda: “We moesten weg uit het pand daar, want het werd verkocht en wij konden de nieuwe prijs niet betalen. We moesten op zoek naar een andere – betaalbare – ruimte. Talloze plekken hebben we bezocht, er bleven er drie over. De makelaars die we erover spraken vonden echo ter dat een galerie voor overlast zou zorgen en zo kregen we die ruimtes niet. Ik zou nog steeds niet weten wat voor overlast dan. Makelaar cultuurbarbaar… Toen deze ruimte in beeld kwam, gebeurde hetzelfde, maar we konden uiteindelijk deze makelaar overtuigen. De buurt heeft ons gekozen!”

Met welke visie op beeldende kunst run je de galerie?

“Ik wil graag jonge kunstenaars die net van de academie af zijn koppelen aan oudere gevestigde kunstenaars. Zo kunnen ze elkaar inspireren en van elkaar leren. Een dialoog met elkaar aangaan. Dat is nu ook te zien: aan de ene kant de jonge kunstenaar en andere kant de oudere. Mijn ambitie is om ook internationaal kunstenaars aan elkaar te verbinden, onder andere door uit te wisselen met galeries in andere landen en op die manier jonge kunstenaars te promoten. We zijn nu bijvoorbeeld bezig met Art Basel.”


Meer info: josildadaconceicao.com

Van oudsher bewoonden heel wat kunstenaars De Pijp. Er waren ook galeries, maar dat aantal is in de twintigste eeuw teruggelopen. Er komen nu weer nieuwe galeries bij. De PijpKrant laat een aantal de revue passeren. Te beginnen met de nieuwste: Gallery Josilda Da Conceiçao, Pieter Aertszstraat 70

Voorlopige herinrichting Gerard Doubuurt: Tuintjes op parkeerplaatsen

Datum: 22 augustus 2022 / Editie: Augustus 2022 / Auteur(s): Marianne Grunell Rob Godfried

Parkeerplaatsen opheffen voor plantsoentjes. Is dat nieuws? Ja, dat is nieuws. Wel voor de Gerard Doubuurt. De parkeerplaatsen werden tuintjes in het kader van het autoluw maken en vergroenen van een van de drukste buurtjes in De Pijp.

De Gemeente nodigde de buurt uit om voorstellen in te dienen en een ervan was het aanleggen van een aantal stadstuintjes in plaats van parkeerplekken bij de huizen van bewoners met groene vingers. Het resultaat: grote ‘groenstroken’.

Dagjesmensen
Om te mogen bepalen wat voor groen er zou komen moest de buurt, de buurtvereniging, wel tekenen voor het onderhoud. Een manier om bewoners te betrekken en medeverantwoordelijk te maken. Bewoners en ondernemers zijn natuurlijk niet allemaal eensgezind, maar een algemene wens is dat vooral het parkeren door niet-bewoners in de buurt wordt tegengegaan. Dagjesmensen kunnen terecht in de Heinekengarage of de Albert Cuypgarage onder de Boerenwetering. Bewoners met een vergunning krijgen hopelijk straks een vaste parkeerplaats.

De vereniging pleit ook voor voldoende laad- en losplaatsen voor ondernemers. Daarbij gaat het immers niet om auto’s die de hele dag blijven staan.

Donkere plek met veel beeldschermen
De Gerard Doubuurt is met een kleine 2.000 bewoners een van de drukste buurten in De Pijp, compact en divers. Er zijn nog halve woningen en naast plakkers, ‘de vaste kern’, wonen er yuppen en expats, meestal tijdelijk. Uit de vaste kern, de meer betrokken buurtbewoners, komen de leden van de buurtvereniging. De Vereniging is nu een aanspreekpunt van de gemeente voor het definitieve Herinrichtingsplan, dat nog in de maak is. Inspreken gebeurde voorheen niet altijd succesvol. Zo kon de zogenaamde co-creatieplek in De Punt niet worden behouden. Op initiatief van de bewoners werd De Punt een open ruimte voor diverse activiteiten, waar van alles kon en gebeurde op ‘ongewone’ tijden, met buurtbewoners als sleutelhouders. Daarmee kwam een heel gemengde populatie binnen.

Dat was niet eerder gebeurd en het sloot goed aan bij het gemeentelijk beleid voor meer inclusiviteit. Helaas gunde de gemeente Puur Zuid de ruimte voor het opzetten van een ‘buurtteam’. Van lichte, open ruimte, ingericht voor en door de buurt, waar de deur letterlijk van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat open stond voor iedereen en waar uiteenlopende bewoners elkaar hielpen en steunden in de uitdagingen van het leven, is De Punt nu veranderd in een donkere plek, met veel beeldschermen en professionals, bedoeld voor ‘kwetsbare mensen’. Buiten staat een ‘welkombord’ dat om 17:00 uur wordt weggehaald. Dan sluit de tent.

Weesfietsen
Drukte en overlast overlappen elkaar in de Gerard Doubuurt. Eduard Dirkzwager en Alain-Celest de Buck, bestuursleden van de buurtvereniging, en Stefanie Jansen van het Wijkcentrum delen vrijelijk hun ergernissen en irritaties, waarvan hier een selectie.

Het lijkt erop dat de fiets de grootste ergernissen geeft, even afgezien van de geluidsoverlast van razende motoren en toeterende auto’s. De nonchalance van fietsers, die hun rijwiel overal neerzetten en soms gewoon niet meer ophalen, speelt hierin een belangrijke rol. De Gemeente zou kunnen helpen door ‘weesfietsen’ snel af te voeren, zoals dat ook in het centrum gebeurt. Zij zouden de pleinen graag vrij en onbezet zien. Zo worden het echte pleinen en komt er ook ruimte voor publieke bankjes, naast commerciële terrassen. Nu verdwijnen de pleintjes bijna door al dat ijzer dat er wordt geparkeerd.

Irritatie is er ook over het afval: uitpuilende vuilniszakken die naast de container worden achtergelaten, stapels karton, kliko’s van de horeca die op straat blijven staan en zwerfafval dat verspreid over de straten ligt. Onnavolgbaar dit gedrag. Werkgroep ‘De Schone Pijp’ doet goed werk door van tijd tot tijd met vrijwilligers een deel van de buurt op te ruimen, maar het blijft sisyphuswerk. De gemeente zou containers en prullenbakken vaker moeten legen en erop toezien dat ondernemers hun afvalbak binnen zetten.


Een paar data Gerard Doubuurt (gegevens 2021):
1910 inwoners
71% éénpersoonshuishoudens
12% gehuwd
50 kinderen 0 -15 jaar
50% oorspronkelijk Nederlands
50% anders
Bevolkingsdichtheid: 19.298 per km
2
(Amsterdam gemiddeld: 5.277)
38% corporatiewoningen
gemiddeld bruto inkomen: €36.400
53,6% hoog opgeleid
425 bedrijven
grootste partij: D66

Bron: allecijfers.nl/buurt/gerarddoubuurt-amsterdam/
Website buurtvereniging: gerarddoubuurt.nl

Gemakseconomie rukt op: Fietswasserette in De Pijp

Datum: 20 juni 2022 / Editie: Juni 2022 / Auteur(s): Rob Godfried

Of de gemakseconomie in De Pijp meer voet aan de grond krijgt dan elders is nog niet onderzocht. Maar we zien allemaal de vele maaltijdbezorgers rondsjeezen. De ‘dark stores’ van alle tienminutenbezorgdiensten zijn hier hinderlijk aanwezig. Ook hondenuitlaatdiensten vinden veel klanten in De Pijp. Hondenoppas.nl meldt: ‘Nu al 15 actieve hondenuitlaatservices in Amsterdam Nieuwe Pijp en nog vele anderen in de omgeving van Amsterdam Nieuwe Pijp!’

Voor zover wij weten is nu ook de eerste fietswasserette gestart in onze wijk. Daar kun je je vuile fiets brengen in plaats van je vuile was, op de plek waar jarenlang ’De Zaag’ was gevestigd. Daar kon je gefiguurzaagde puzzels kopen en laten maken naar eigen smaak. Een unieke winkel. En nu opnieuw een unieke zaak.

Wij vroegen ons af wat mensen drijft naar de gemakseconomie en spraken daarom met Jeroen Buitenhuis, eigenaar van de nieuwste gemaksdienst. Wie brengt zijn fiets naar een wasserette?

Een klant die in het cafédeel van de zaak wacht op zijn fiets en weet dat ik kom: “Jeroen is achter, loop maar door hoor.” Met een boek over de Mont Ventoux in de hand (“die heb ik gereden!”) brengt de klant me naar de fietswasserette, langs een huiskamer, een slaapkamer en keuken. Licht valt binnen vanuit de tuinkant. Het is een enthousiaste klant: “Ik vind het echt heel fijn dat ik mijn fiets hier kan brengen.

Ik woon klein en op tweehoog én ik heb een druk leven, dus dit is echt een uitkomst voor me.”

Jeroen: “Dit is ook mijn woning. Het was een voorwaarde dat ik hier ook zou wonen, anders kon ik het niet huren.” Zo is een nieuwe vorm van ‘werk aan huis’ ontstaan.

Een vriend die voor de gezelligheid even langs kwam roept: “Handel!”, duidend op een nieuwe klant die zich in het koffiedeel heeft gemeld. Deze blijkt uit België zijn komen fietsen om zijn broer die in Amsterdam woont te bezoeken. Voor de terugreis zal zijn racefiets weer tiptop zijn.

Alleen jonge mannen met racefietsen in de zaak. Is dat kenmerkend?

Jeroen: “Oh nee hoor, de klandizie is heel divers. Mannen, vrouwen, van twintig tot zeventig jaar. En niet alleen racefietsen, zoals nu. Ook tourfietsen en soms een stadsfiets. Dat gaat sneller en is goedkoper, maar dan ‘shinen’ ze weer.”

Waarom brengen mensen hun fiets hier? Is dat uit gemakzucht?

Jeroen: “Deels wel. Vroeger was het heel gewoon om je eigen fiets te wassen. Toch gaan ook ouderen mee in de gemakseconomie, zoals jij dat noemt. Als je alleen een balkonnetje hebt, is niet eenvoudig om met een emmertje je fiets goed schoon te maken. Komt bij dat ook een fiets schoonmaken professioneel beter gebeurt. Ik kan hem op een bok zetten en uit elkaar halen en heb alle middelen om het goed te doen. Goed onderhoud levert uiteindelijk minder slijtage op en dan bezuinig je op dure vervanging. Dus het is meer dan alleen gemakzucht.

Als je je hond door een uitlaatservice moet laten poepen moet je geen hond nemen. Dat is écht iets anders dan een fiets.”

De naam van de zaak, Chasse Patate betekent zoiets als ‘kansloze achtervolging’. Dat lijkt voor het succes van de fietswasserette niet op te gaan. Sinds de opening op 16 april zijn er in een maand tijd zo’n 200 klanten geweest.