Binnen bij Stichting SINA

Datum: 14 augustus 2026 / Editie: Augustus 2026 / Auteur(s): Mara Wierstra

Een jongeman doet de deur open van een woning in de buurt van de Albert Cuypmarkt. Hij is ergens begin twintig. Achter hem staan zijn ouders en tienerzus.

Aan de rand van de nagenoeg lege woonkamer zitten vier kinderen in de basisschoolleeftijd op een dun matras en spelen op een telefoon. Hun moeder leunt op een tvmeubel. Tom van der Velpen, medewerker van Stichting SINA, en ik krijgen twee stoelen toegeschoven. De enige in huis, besef ik later.

Kort daarvoor heeft Stichting SINA een aanvraag gekregen voor spullen. In de woonkamer komt Tom meteen ter zake en verzoekt de oudste zoon om hem een rondleiding te geven. Hij is de enige die Nederlands spreekt. In zijn eigen kamer ligt een matras zonder beddengoed. “Heb je nog een kast nodig?” vraagt Tom, “en een bureau misschien?”

Via een trap naar boven komen we in de kamer van de jongste kinderen. In de hoek van de lege kamer ligt een dun matras ter grootte van een twijfelaar. “Hier slapen mijn broertjes en zusjes,” zegt de zoon. “Ik denk aan twee stapelbedden,” antwoordt Tom. In de hele woning ligt gloednieuw laminaat. Vader verontschuldigt zich later dat het geld dat ze van de gemeente hebben gekregen om hun huis in te richten is opgegaan aan de vloer, wasmachine, muurverf en keukenapparatuur. Tom hoort vaker dat het geld niet toereikend is.

Terug in de woonkamer informeert Tom kort naar de achtergrond van het gezin. Zij zijn afkomstig uit Syrië en zaten in een asielzoekerscentrum in Alkmaar. Twintig dagen geleden hebben zij deze woning betrokken. De zoon volgt een opleiding en werkt in een restaurant. Hij glundert als hij hierover vertelt. De jongere kinderen gaan nog niet naar school en door het taalverschil blijft het onduidelijk of ze al ergens zijn aangemeld. Om het gezin beter van dienst te kunnen zijn, besluit Tom om binnenkort een Arabisch sprekende collega langs te sturen. ”No problem” zegt de vader.

Twee weken later appt Tom mij een foto. In elke hoek van de kinderkamer staat een bed met een nachtkastje. Tegenover een van de bedden staat een klein bureau met een stoel. Daaronder een vrolijk kleed.

Stichting SINA
(Samen Is Niet Alleen)
is gevestigd op Lutmastraat 61a en heeft verschillende projecten om armoede in Amsterdam tegen te gaan. Zij gaat onder andere op huisbezoek bij kwetsbare gezinnen. Ook heeft zij een project waarbij studenten Social Work en Verpleegkunde langsgaan bij bewoners met een hulpvraag op het gebied van zorg of digitale vaardigheden.