Buur Frits vertelt

Datum: 15 december 2025 / Editie: December 2025 / Auteur(s): Renata Veel

Hoe ben ik in De Pijp beland? Over mijn leven in De Pijp. Wat zou voor mij reden zijn om De Pijp te verlaten?

“Ik woon in het huis waar ik geboren (1949) en getogen ben in de Cornelis Trooststraat. Mijn vader kon met zijn handen maken wat hij met zijn ogen zag. Hij heeft er een douche in gebouwd en een raampje gemaakt zodat er wat licht in valt. Verder is alles in het huis zoals het in 1918 was. Mijn ouders zijn er in 1939 gaan wonen. Ik had heel liberale ouders en ben antiautoritair opgevoed. Mijn vader was lid van de communistische partij, dat stamde nog uit de crisisjaren. Het was voor hem vooral als stok achter de deur tegen uitbuiting van arbeiders.’’

Van rafelig naar aangeharkt
‘‘Ik was het jongste en meest verwende kind uit een gezin van drie jongens. Er was nog veel ruimte in De Pijp voor kinderen om te spelen en weinig verkeer. Je kon op de rijweg voetballen. Het was een veilige omgeving en er heerste een prettige sfeer.

In mijn jeugd was De Pijp vol rafelige reuring. Tegenwoordig is het alsof de provincie hier is neergestreken. Het is een aangeharkte buurt geworden en de jongeren die er komen wonen dwepen met Ajax en de liedjes van tante Leen maar missen de achtergrond van Amsterdam. Ik vind jonge mensen ook onrustiger en banger. Ik ben opgegroeid in een tijd dat de mensen elkaar bij naam kenden, je groette elkaar, ze wisten waar je woonde.’’

Wielrennen met Kneet
‘‘Ik woon nog altijd heel lekker drie hoog. Ik heb ook mazzel met de buren. Nee, ik zou er niet weg willen maar als ik het over mocht doen, zou ik profwielrenner willen worden. Ik heb veel op mijn racefiets gereden. Ik begon bij de start samen met Kneet (Gerrie Knetemann red.) en zag hem weer bij de finish. (Lacht) Ja, die was op zijn achttiende al een fenomeen. Ik ben gestopt met racen toen mijn ouders zijn overleden. Ik kreeg fysieke klachten. Pijn op de borst. De fiets staat in de woonkamer achter de bank. Die heb ik helemaal uit elkaar gehaald. De handigheid van mijn vader beperkte zich bij mij tot mijn fiets.”