waar is Jimi?

Datum: 1 maart 2011 / Editie: March 2011 / Auteur(s): Ton van der Tas

Wie kent hem niet? Humphrey Pietersz. Wie? O, Jimi Hendrix van De Pijp bedoel je! Die man die altijd zingt en op zijn gitaar speelt voor de deur van de Hema in de Ferdinand Bolstraat. Veel buurtbewoners vragen zich af waar hij is gebleven.

In augustus vorig jaar is er bij hem longkanker geconstateerd en in het najaar is hij hiervoor behandeld. De behandeling is goed aangeslagen, de longtumoren zijn verschrompeld en (belangrijk): hij heeft zijn haardos nog !

Behalve om zijn muziek is hij vooral geliefd en bekend om zijn vrolijkheid, maar zijn hese stem en aanstekelijke lach worden al enige tijd gemist in de buurt.

Er zijn briefjes en affiches met foto’s en het laatste nieuws over Jimi opgehangen bij diverse middenstanders in de buurt. Zo werd de buurt op de hoogte gehouden over het wel en wee van deze straatmuzikant. Initiatiefnemer is schrijver en buurtbewoner Ton Meurs, die tevens opriep een sms te sturen aan Jimi om hem een hart onder de riem te steken. Honderden buurtbewoners hebben aan de oproep gehoor gegeven en dat heeft hem enorm goed gedaan. Hij lag twee weken in het ziekenhuis en daarna verbleef hij nog zeven weken in een verpleegtehuis. Voor hem, die zo gewend was voor zichzelf te zorgen en te genieten van het leven op straat, viel er de afgelopen maanden weinig te genieten.

Na de kerstdagen kwam hij weer thuis. Ik zocht hem op in zijn huis in Amsterdam-Oost.

Als ik de trap oploop, komt de muziek van Jimi Hendrix mij al tegemoet. Jimi heeft een dvd op staan van zijn grote voorbeeld: Jimi Hendrix. Hij raakt in vervoering als hij naar de beelden kijkt en de muziek hoort. Zijn ogen volgen de bewegingen van Jimi Hendrix en met zijn armen doet hij ze na. Het is alsof hij de film voor het eerst ziet. Tijdens mijn bezoek pakt hij regelmatig zijn gitaar, maar omdat hij vier maanden niet heeft gespeeld, is het eelt op zijn vingers weg en doet het pijn aan zijn vingertoppen. Hij vertelt over wat hij allemaal heeft doorgemaakt de laatste tijd, maar moet zijn verhaal regelmatig onderbreken om even flink te hoesten. Hij raakt snel buiten adem, zegt hij, en voelt zich vaak erg moe. In deze conditie is het niet mogelijk terug te keren naar de Ferdinand Bolstraat, daar baalt hij van, want hij mist zijn werk ontzettend.

Als ik op een woensdagmiddag in januari door de Ferdinand Bolstraat loop, speelt voor de Hema een jonge accordeonist. Jimi’s hoekje links is leeg. De dames van de koffiebar van de Hema missen hem. “De laatste keer dat we hem zagen, zei hij dat hij alleen nog op zaterdagen zou komen, maar we hebben hem daarna niet meer gezien. Het is zo’n lieve man”. Ze noemen hem Jimi ‘onze muzikant’. Nu blijven regelmatig mensen staan om het laatste nieuws te lezen over Jimi op het affiche, wat op het raam is geplakt. Zijn klapstoeltje staat nog steeds bij supermarkt Coöp, waar hij het altijd stalde. Het staat geduldig te wachten tot de eigenaar het weer meeneemt naar de vertrouwde plek.

Ceintuurbaan

Datum: 1 december 2010 / Editie: December 2010 / Auteur(s): Ton van der Tas

De Ceintuurbaan, anno 1902, moest met zijn dertig meter breedte de ringweg worden van Amsterdam, die de nieuwe wijken buiten de grachtengordel met elkaar ging verbinden. Uiteindelijk heeft alleen het gedeelte tussen de Boerenwetering en de Amstel deze naam gekregen.

De weg eindigt hier nog bij de rivier en wie naar de overkant wil zal het pontje moeten nemen of moeten omlopen via de Hogesluis. Een nieuwe brug is in aanbouw en op 6 juli 1902 zullen de Pijpbewoners uit hun isolement geraken als deze, door Berlage ontworpen brug, in gebruik wordt genomen. Officieel is de naam Wilhelminabrug, maar men spreekt al snel van de Nieuwe Amstelbrug.

Rechts zie je de torens van “de Kathedraal”, de Sint Willibrorduskerk, die bijna 100 jaar lang het beeld bepaalde van de Pijp aan de Amstel. Vanwege achterstallig onderhoud en het daardoor ontstane instortingsgevaar moest in 1970 de slopershamer er aan te pas komen.

De Ceintuurbaan, de boulevard van De Pijp, is ook min of meer de grens tussen de Oude Pijp van voor 1900 en de Nieuwe Pijp, die na 1920 gerealiseerd werd.

In de verte komt de paardentram aangereden vanaf de Amsteldijk. Tot 1904 zal deze deel blijven uitmaken van het straatbeeld. Daarna neemt de elektrische tram het werk over en tot op de dag van vandaag is het Lijn 3 die De Pijp verbindt met Oost en West.

Eerste van der Helststraat

Datum: 1 oktober 2010 / Editie: Oktober 2010 / Auteur(s): Ton van der Tas

De lens van de fotograaf richt zich op het hart van de nog jonge wijk De Pijp. Je kijkt naar de hoek Eerste Van der Helststraat met de Eerste Jan Steenstraat (links) en Sarphatipark (rechts) omstreeks het jaar 1900.

In de verte is het Gerard Douplein te ontwaren. De blik wordt nog niet gehinderd door gemeentelijke groenvoorziening, geparkeerde vrachtauto’s en terrasjes. Rechts op de hoek met wat ook wel de “stille zijde” van het Sarphatipark wordt genoemd, is goed de etalage van Sigarenmagazijn F.A. Baerselman te zien. Daar tegenover, op de linker hoek, zit een slijterij.

Je kan met een gerust hart vaststellen dat de handelswaar op deze plek dezelfde is gebleven: al jaren bevindt zich hier een filiaal van Gall & Gall.

Daar weer tegenover, achter de straatventer (mandenverkoper?) en zijn klant, zit nu Café Krull. Op deze afbeelding zijn nog geen auto’s te zien.

Nu worden ze geweerd in dit stuk van de Van der Helststraat, waardoor de straat sinds 1991 -weer- het domein van voetgangers werd!