Pater familias van De Pijp Krant stopt

Datum: 19 juni 2026 / Editie: Juni 2026 / Auteur(s): Selma Haverkate

Rob Godfried is sinds 2018 betrokken bij De Pijp Krant. Eerst als fotograaf en schrijver en een jaar later kwamen daar coördinatie- en eindredactietaken bij. Hij sprong in het chaotische gat dat ontstond nadat de toenmalige coördinator vertrok. Jarenlang vervult hij zijn rol met strijdlust en bezieling. “Als ik iets doe, moet het wel goed worden. En ik had ook een visie over wat de krant zou kunnen zijn.’’

Hoe ziet jouw visie eruit?
‘‘Ik heb het op drie manieren benaderd. Vanuit het perspectief van de makers, lezers en gemeenschap. Voor de makers is het belangrijk omdat er elke twee maanden samen iets gemaakt wordt. Met journalistiek heeft het nog niks te maken, wel met de drang om je uit te drukken. De andere twee perspectieven geven antwoord op het bredere belang. Voor lezers is de belangrijkste functie de herkenbaarheid van de verhalen. Natuurlijk geeft een stuk soms nieuwe informatie, bijvoorbeeld over een nog onbekend initiatief, maar nog sterker is de reactie: ‘Wat goed dat dit er is’. Dat heeft vervolgens effect op de gemeenschap als geheel.’’

Wat is dat effect?
‘‘Het verbindt wat er allemaal gebeurt in De Pijp en het verbindt mensen. Door sommige artikelen gaan mensen meedoen, zoals bij de Schone Pijp, of melden zich nieuwe schrijvers. Als er geen krant over een wijk is, is een wijk dan wel belangrijk?’’

Waarom zou dat aan een krant hangen?
‘‘De krant is een van de onderdelen die een wijk status geeft. Dat is in de politiek belangrijk. Natuurlijk zijn voor het stadsdeelbestuur alle wijken gelijk maar je wil ook zelfsturende krachten hebben. Daar is een krant een belangrijk middel in: verbinden en daarover informeren. In De Pijp Krant is het onderscheid tussen redactionele inhoud, bijdragen uit de buurt en advertenties glashelder. Bij Wijkkrant Zuid, niet gemaakt door vrijwilligers, is dat onderscheid vaak heel onduidelijk.

Ook verschilt De Pijp Krant qua insteek wezenlijk van bijvoorbeeld de Wijkkrant Zuid. Hun artikel over de Zingcirkel gaat over de belangrijke doelen van het initiatief maar geen woord rept over de deelnemerservaring. Dat is hoe wij het aanpakken (pag 3). En dan kom je weer terug bij de herkenbaarheid en verbinding.’’

Een wijkkrant is politiek belangrijk zeg je. Journalistiek is een van de pijlers voor een gezonde democratie. Wat is hierin het belang van De Pijp Krant?
‘‘Ik zou het absoluut niet willen overschatten. We zijn natuurlijk geen professionele journalisten en vanwege de verschijningsfrequentie kan je niet bovenop de actualiteit zitten. Maar we kunnen af en toe wel prikken. Zoals hopelijk in een latere editie te verschijnen artikel over het Carel Willinkplantsoen, waar het Rijksmuseum zo’n beetje beslag op heeft gelegd. Hoe kan het dat er al met voorbereidingen op werkzaamheden is begonnen zonder vergunning, waar bewoners hier drie jaar moeten knokken voor een simpele muurschildering? Het gaat om kritische vragen stellen en het onzichtbare zichtbaar maken. Als ik langer betrokken zou zijn, zou ik een aparte subsidie aanvragen voor onderzoeksjournalistiek. Bijvoorbeeld om te onderzoeken wat de activiteiten die betaald zijn uit buurtbudgetten hebben betekend voor de versterking van de democratie in De Pijp. Dat was immers de onderliggende beleidswens van de gemeente.”

Wat is er nodig voor een gezonde wijkkrant?
‘‘Het budget voor buurtmedia moet flink omhoog. Niet op projectbasis, want dan is er geen continuïteit. Daarmee is niet gezegd dat je niet voor een deel je eigen broek moet ophouden. Ook voor de vormgeving is die financiële basis nodig. De functie van een krant wordt mede bepaald door hoe die eruitziet; nodigt het uit tot lezen?

Aan de makerskant moeten schrijvers en fotografen de mogelijkheid krijgen zich te ontwikkelen, ook als ze nog niet super goed kunnen schrijven of fotograferen. Dat doet wat met lezers en een gemeenschap: mee kunnen doen zonder meteen de beste te hoeven zijn.’’

Je gaat het stokje overdragen, hoe ga je De Pijp Krant lezen?
‘‘Heel geïnteresseerd. En ik blijf foto’s maken. Dat is mijn rode draad. Maar er zijn ook alweer twee of drie nieuwe fotografen.’’ Ik heb geleerd dat mensen zich aandienen als het nodig is.