In memoriam: Mini Groot (1944 – 2015)

Datum: 1 september 2015 / Editie: September 2015 / Auteur(s): Maarten Wesselink

Vanaf het begin was Mini Groot betrokken bij de ‘Opentuinendag De Pijp’ die onder haar bezielende leiding uitgroeide tot een club van enthousiaste tuiniers

Geen woorden maar daden’ dat paste wel bij Mini. Iemand die op de achtergrond alles tot in de puntjes regelde maar die ook heel nadrukkelijk aanwezig was.

Tuinieren was haar grote passie en de laatste jaren besloot ze haar vrijwilligersactiviteiten daar op te richten. Vanaf het begin was ze betrokken bij de ‘Opentuinendag De Pijp’ die onder haar bezielende leiding uitgroeide tot een club van enthousiaste tuiniers in De Pijp, die hun eigen tuin ieder jaar voor bezoekers openstellen.

Voor klagen en zeuren had ze weinig geduld. Ze deed liever wat er gedaan moest worden. Maar ze voelde ook heel goed aan dat vrijwilligerswerk alleen succes heeft als mensen er plezier in hebben. En daar waakte ze voor.

Ze stond je bij met raad en daad als je het even niet meer zag zitten. Mini is er niet meer. Met haar wijsheid, nuchterheid en organisatietalent was ze een rots in de branding voor alle vrijwilligers om haar heen.

‘Iedereen kan gemist worden’, maar mensen als Mini Groot laten zien dat dit cliché niet op haar van toepassing was.

Extra informatieavond is niet echt participeren

Datum: 1 september 2015 / Editie: September 2015 / Auteur(s): Maarten Wesselink

De herinrichting van de Van Woustraat is een hoofdpijndossier. Bewoners willen graag met stadsdeel Zuid werken aan een goede oplossing met draagvlak, maar het stadsdeel vindt herinrichting een lastige klus, die ze liever vooral in haar eentje klaart.

Buurtkwestie
Bewoners van De Pijp willen graag samen met het stadsdeel werken – cocreatie – aan de herinrichting van de Van Woustraat. Een duidelijke boodschap aan de politici die op 18 juni in de Badcuyp aanwezig waren bij een bijeenkomst over de herinrichting van deze straat. Het stadsdeel gaat een extra informatieavond organiseren voor bewoners. Maar van cocreatie lijkt nog geen sprake te zijn. De bewoners zelf organiseerden de bijeenkomst voor zowel bewoners, ondernemers als politici. Ze willen nu al meedenken over de Conceptnota van Herinrichting van de Van Woustraat. Ervaring in de praktijk heeft ze geleerd dat, eenmaal geformuleerd, in een nota van uitgangspunten bijna nooit aanpassingen of veranderingen mogelijk zijn. Bewoners willen co-creatie: een samenwerkingsvorm waarbij het stadsdeel samen met de betrokken partijen rond de tafel gaat zitten om samen aan een project te werken. Bestuurscommissielid Ed Berkhout (D66) reageerde positief en beloofde dit voorstel aan het stadsdeelbestuur voor te leggen. Begin juli stelde het stadsdeel een participatieplan op om vorm te geven aan de participatie voor én na de vaststelling van de Nota van Uitgangspunten.

Politiek draagvlak

In dit participatieplan schrijft het stadsdeel de herinrichting van de Van Woustraat een lastige klus te vinden vanwege de (tegengestelde) belangen en technische beperkingen. Daarom heeft het stadsdeel vanaf het begin politiek draagvlak willen creëren bij bewoners en ondernemers. Het besloot in 2013 de nota van uitgangspunten al in de conceptfase aan betrokken ondernemers en bewoners voor te leggen, zodat reacties in de definitieve nota van uitgangspunten konden worden meegenomen. Het stadsdeel organiseerde eind 2013 bijeenkomsten waarop de conceptnota werd gepresenteerd, maar de centrale stad keurde die nota af. Het stadsdeel kreeg de opdracht van de centrale stad te zoeken naar mogelijkheden om fietsers en voetgangers bij de herinrichting van de Van Woustraat meer ruimte te geven.

Smallere stoepen

In het voorjaar van 2015 komt het stadsdeel met een nieuwe conceptnota. Het wil de stoepen smaller maken en schrijft daarmee in te gaan tegen het beleid van de gemeente Amsterdam om voetgangers in de Van Woustraat meer ruimte te geven. Ook verklaart het stadsdeel in zijn conceptnota dat door de smalle stoepen het verblijfs- en ondernemersklimaat in de Van Woustraat achteruit gaat. Bewoners in de buurt delen die zorgen over deze plannen op facebook. Facebookgroep Van Woustraat herinchting groeit naar 600 leden.

Informatieavond

In het participatieplan staat dat het stadsdeel in september een informatieavond zal organiseren. Omwonenden van de Van Woustraat (binnen een straal van 200 meter) krijgen een uitnodiging en er zullen deskundigen zijn om vragen te beantwoorden over de conceptnota. Ook zal er tijd zijn (in totaal 30 minuten) om een mening te geven over deze conceptnota. Het verslag van de avond zal als bijlage aan de Nota van Uitgangspunten worden gehecht en het stadsdeel zal in de nota ook aangeven met welke reacties van bewoners ze iets hebben gedaan. Op deze manier kunnen bewoners participeren voordat de Nota van Uitgangspunten klaar is. Maar met de extra informatieavond lijkt het stadsdeel het idee van cocreatie niet over te nemen.

Deur op een kier

De facebookpagina Van Woustraat herinrichting wordt intussen druk door bewoners en ondernemers uit de buurt bezocht. De groep telt inmiddels bijna 600 leden. Er zijn al ideeën naar voren gebracht die een aanzet kunnen geven tot een herinrichting die voetgangers meer ruimte biedt. Met zijn participatieplan zet het stadsdeel de deur op een kier voor bewoners en ondernemers die hun kennis met het stadsdeel willen delen. Maar misschien is het beter als het stadsdeel, dat zelf aangeeft de herinrichting van de Van Woustraat een lastige klus te vinden, die deur gewoon openzet.

Smalle stoepen bij herinrichting Van Woustraat

Datum: 15 juni 2015 / Editie: June 2015 / Auteur(s): Maarten Wesselink

De gemeente moet binnenkort kiezen of auto’s in de Van Woustraat straks 30 of 50 kilometer per uur mogen rijden. De gevolgen zijn groot.

De herinrichting van de Van Woustraat (tussen Stadhouderskade en Tolstraat) komt dichterbij. Het stadsdeel heeft in januari een conceptnota met uitgangspunten opgesteld die dit voorjaar in de commissie Leefomgeving en Economie van het Stadsdeel Zuid is besproken.

In de nota zijn twee varianten uitgewerkt waarvan één de voorkeur heeft van het stadsdeel. Nu moet de nota nog worden goedgekeurd door de Centrale Stad.

Variant 1

Een variant met een maximum snelheid van 30 km/u zonder vrijliggende fietspaden. Met een dubbel tramspoor waarbij het auto- en vrachtverkeer gebruik maakt van de trambaan. Met fietsstroken (een gekleurde strook op het wegdek), trottoirs en een strook met parkeervakken en laad- en loshavens aan weerszijden van de straat.

Variant 2

Een variant met een maximum snelheid van 50 km/u en vrijliggende fietspaden. Met een dubbel tramspoor en een rijbaan voor auto- en vrachtverkeer. De vrijliggende fietspaden worden met een schampstrook gescheiden van de rijbaan en trottoirs aan weerszijden van de straat. In deze variant ontbreken parkeervakken en laad- en loshavens. Die moeten in de zijstraten worden aangelegd want in deze opzet is daar in de Van Woustraat geen ruimte voor. Herinrichting heeft negatieve consequenties voor ondernemers- en verblijfsklimaat

Smalle stoep

Bij het opstellen van de conceptnota moet het stadsdeel rekening houden met gemeentelijk (verkeers)beleid. Dat bepaalt dat bij de herinrichting van de Van Woustraat fietsers en voetgangers prioriteit hebben boven tram en auto. Het stadsdeel heeft de belangen van alle gebruikers van de straat in kaart gebracht en ze tegen elkaar afgewogen. De voorkeur heeft de 30 km/u-variant waarin de stoep smaller wordt en de voetgangers er op achteruit gaan.

Ondernemersklimaat verslechtert

Het stadsdeel schrijft in de conceptnota dat de smalle stoep (op sommige plekken van 3,10 naar 2,20 meter) negatieve consequenties heeft voor het ondernemers- en verblijfsklimaat. En dat de 30 km/u variant tegen het verkeersbeleid ingaat van de gemeente Amsterdam dat fietsers en voetgangers in de Van Woustraat de ruimte wil geven. Toch kiest het stadsdeel voor de 30 km/u variant, die de mogelijkheid biedt laad- en loshavens te realiseren, parkeercapaciteit (deels) te behouden en tweerichtingsverkeer voor auto’s en ook trams te handhaven. Volgens de nota gaat de fietser er (vergeleken bij de bestaande situatie) op vooruit want er komt een snelheidslimiet van 30 km, een fietsstrook (geen vrijliggend fietspad) en aan de linkerzijde van elke ongelijkwaardige zijstraat met uitrijdend verkeer, verdwijnen twee parkeerplaatsen om het zicht op de kruising te verbeteren.

Voortgang

Het is nu wachten op het oordeel van de Centrale VerkeersCommissie, die het bestuur van de gemeente Amsterdam adviseert. Mocht de 30 km/u variant niet doorgaan dan blijft de 50 km/u variant over als, zoals het stadsdeel het noemt, de terugvalvariant.

Marijn van Ballegooijen begint spreekuur in Wijkcentrum De Pijp

Datum: 1 april 2015 / Editie: April 2015 / Auteur(s): Maarten Wesselink

Vanaf 11 mei begint Marijn van Ballegooijen een spreekuur in het Wijkcentrum De Pijp waar bewoners uit De Pijp terecht kunnen om over een probleem te praten of een initiatief voorleggen om hun buurt leefbaarder te maken.

Wat kunt u in uw nieuwe functie voor De Pijp betekenen?
“Samenwerken met bewoners, met ze in gesprek gaan en hun bondgenoot zijn. Dat past ook bij het karakter van de nieuwe bestuurscommissie. De centrale stad maakt het beleid maar wij zijn hun ‘ogen en oren’. Wij kennen de knelpunten in de buurt, zoals de drukte op straat. Vooral in de NoordPijp, waar je met kinderwagen, rolstoel of rollator nauwelijks nog kunt lopen. Ik ben verantwoordelijk voor zorg en ouderen. Alleen daarom al heeft dit mijn aandacht.”

Wat kan het stadsdeel aan zo’n probleem doen?
“We kunnen bijvoorbeeld fietsenrekken plaatsen, inpandige fietsenstallingen regelen, ongebruikte fietsen opruimen en bij het inrichten van straten letten we op de ruimte voor voetgangers. Daarnaast werken we aan gedragsverandering, dus niet je fiets plaatsen waar dat niet mag. En daar handhaven we ook op”.

En waarom een spreekuur in het Wijkcentrum De Pijp?
“Juist in de Noord-Pijp, waar het wijkcentrum is gevestigd, gebeurt veel waarbij het stadsdeel is betrokken. Dan is het belangrijk dat je als bewoner gemakkelijk met iemand van het dagelijks bestuur kunt praten. Over problemen maar ook initiatieven om de buurt leefbaarder te maken. Die vooral slagen als mensen er zelf ook hun schouders onder zetten. Soms is er een vergunning of subsidie voor nodig en kan ik ze doorverwijzen naar de juiste medewerker van het stadsdeel”.

Wanneer bent u tevreden over uw werk?
“Als bewoners en ondernemers tevreden zijn dan ben ik dat ook. Het is nooit iedereen helemaal naar de zin, maar ik vind het belangrijk als ze begrijpen dat de genomen beslissing in een specifieke situatie de juiste is. En voor mij moet De Pijp een buurt zijn waar plek is voor iedereen. Waarbij het niet uitmaakt of je jong, oud, ziek, gezond, arm of rijk bent. Als dat zo is ben ik tevreden”.

Het spreekuur van Marijn van Ballegooijen is iedere maandag van 16:00 tot 17:00 uur

Marijn van Ballegooijen (Amsterdam, 1977) is sinds april 2014 lid van het dagelijks bestuur van de Bestuurscommissie Zuid. Van 2006 tot 2014 was hij stadsdeelraadslid van Zuideramstel en Zuid, onder meer als fractievoorzitter van de PvdA. Als bestuurlid is hij verantwoordelijk voor welzijn (incl. Huizen van de Wijk), zorg, jeugd, ouderen, sociale zaken (incl. armoede, schuldhulpverlening), diversiteit en discriminatie, participatie en (jeugd)werkgelegenheid (samen met Paul Slettenhaar) en is aanspreekpunt voor gebied De Pijp.

Omwonenden alert op bestemming pand Stadhouderskade

Datum: 1 november 2014 / Editie: NOVEMBER 2014 / Auteur(s): Maarten Wesselink

DE BUURTKWESTIE
De firma Brugmankeukens is uit haar showroom aan de Stadhouderskade vertrokken. In het enorme pand dat bijna alle ruimte tussen de Stadhouderskade en de 1e Jacob van Campenstraat beslaat zou een Jumbo supermarkt komen. Omwonenden reageerden verbaasd en geschrokken.

Volgens de Nota van Uitgangspunten voor de herinrichting van de Frans Halsbuurt moet de Eerste Jacob van Campenstraat autoluw worden en aantrekkelijk voor toeristen die vanaf het Museumplein naar De Pijp wandelen. Hoe rijmt dat met grote vrachtwagens die een kanjer van een supermarkt moeten bevoorraden en die alleen achteruit de straat kunnen verlaten. Rechtdoor de Ferdinand Bolstraat in rijden kan niet want die wordt autovrij. Dat staat tenminste in de plannen voor de Rode Loper, een project van de Centrale Stad om boven de Noord-Zuidlijn (vanaf het Centraal Station tot ver in De Pijp) een lange doorlopende, aantrekkelijke wandelroute aan te leggen. Daar komt nog bij dat in de 1e Jacob van Campenstraat een nooduitgang van de metro wordt geplaatst: daar mag dus geen enkel object in de weg staan.

De buurtbewoners zijn in actie gekomen en hebben hun bezwaren tegen de vestiging van een Jumbo supermarkt bij het stadsdeel neergelegd. Tegenover De Pijp Krant verklaarde de woordvoerder van het stadsdeel dat een vergunningsaanvraag voor een supermarkt niet zomaar geweigerd kan worden omdat het pand volgens het bestemmingsplan een detailhandelfunctie heeft. Maar ook het stadsdeel vindt een supermarkt op deze locatie niet de meest gewenste bestemming en daarom is het in overleg met de projectontwikkelaar van het pand, de Kroonenberg Groep.

Inmiddels valt op de website van het stadsdeel te lezen dat op 8 oktober een omgevingsvergunning is aangevraagd voor het ‘veranderen, vernieuwen en vergroten van de begane grond van de gebouwen en de bijbehorende bebouwing met bestemming daarvan tot één sportschool’. Daarmee lijkt de kou uit de lucht, maar buurtbewoners ervaren dat anders. Gertrude van der Ven, bewoner en zelf ook ondernemer: “Dit pand is zo groot dat de bedrijvigheid die daar plaatsvindt al snel gevolgen heeft voor de leefbaarheid van de buurt. En dan verwacht ik een actievere houding van het stadsdeel bij het verlenen van een vergunning dan nu het geval is. Alleen de vergunningaanvraag naast het bestemmingsplan leggen volstaat niet, want niet alle detailhandel is geschikt voor deze locatie.

Een stadsdeel moet zelf kunnen inzien dat een supermarkt op deze locatie niet kan.

En niet pas nadat ‘zeurende’ buren bij hen aan de bel trekken. Maar uiteraard zijn wij als buurtbewoners blij dat het er nu naar uit ziet dat er een sportschool komt en geen supermarkt”.

Met de aanvraag van een omgevingsvergunning voor een sportschool is het laad- en losprobleem in de 1e Jan van der Heijdenstraat opgelost. Maar ontstaan er nu aan de andere kant van het woonblok niet opnieuw problemen als de vele bezoekers van een sportschool hun fiets parkeren op de smalle stoep van de Stadhouderskade? Nu de vestiging van de Jumbo van de baan is kunnen de buurtbewoners weer even op adem komen, maar ze blijven alert.

Adil Amarki: Aan het Henrick de Keijserplein heb ik veel te danken

Datum: 1 november 2014 / Editie: December 2014 / Auteur(s): Maarten Wesselink

Al bijna zijn hele leven is Adil Amarki te vinden op het Henrick de Keijserplein. “Mijn moeder nam me mee en dan rende ik hier de hele middag rond”, vertelt Adil.

“Er was een grote glijbaan en we voetbalden veel. De hele buurt kwam hier naar toe. Ik ben hier opgegroeid en nu ben ik er iedere woensdag”. Op die dag versterkt hij als vrijwilliger het team van de sportbuurtwerkers van Combiwel. Zowel op het Henrick de Keijserplein als in Sportcentrum De Pijp waar Sportbuurtwerk Zuid van Combiwel iedere week een sportinstuif voor kinderen organiseert met allerlei spelletjes. “Ik ben gek op kinderen”, zegt Adil.

“Ze zijn gezellig, druk en ze spelen graag. Zo was ik zelf vroeger ook. Ik kwam iedere woensdagmiddag naar de sportinstuif”. Adil legt uit wat die sportactiviteiten voor hem hebben betekend. “Van het spelen en rennen werd ik rustig want ik heb ADHD en daarom een uitlaatklep nodig voor de onrust in mijn hoofd. Vaak had ik moeite met luisteren. Als ik eenmaal met een spel bezig was kon ik niet zomaar stoppen, ik moest het afmaken. Wat mij hielp was dat de sportbuurtwerkers van Combiwel duidelijk tegen mij waren. Ze wisten hoe ze met mij om moesten gaan”.

Hij heeft daarvan geleerd en past dat nu zelf toe als hij met kinderen werkt en herkent snel of ze ADHD hebben. “Ik geef van tevoren precies aan hoe lang ze mogen spelen, dan weten ze waar ze aan toe zijn.

“De sportbuurwerkers van Combiwel wisten hoe ze met mij om moesten gaan”

Ook ik ben duidelijk tegen kinderen, spreek ze aan op hun gedrag en leg ze rustig uit waarom ze iets niet moeten doen. Ik zou graag een opleiding tot sportcoach volgen en bij Combiwel willen werken. Dat is mijn droom”. Dat hij zich moeilijk kan concentreren bepaalt ook zijn vaste plek bij het voetbal, zijn favoriete sport: altijd in het doel. “Ik ben gek op keepen en ben daar goed in. Vanuit het doel kan ik me goed op de bal richten. In het veld spelen is veel te onrustig voor mij. Ik kan maar één ding tegelijk”.

Na al die jaren is hij een bekend gezicht geworden op het Henrick de Keijserplein. “Ik ken iedereen en iedereen kent mij. Aan dit plein heb ik veel te danken. Hier deed ik wat thuis niet kon, rennen en mijn energie kwijt raken. Met de sportbuurtwerkers heb ik leren voetballen en ik heb hier vrienden gemaakt. Ik kom hier al bijna mijn hele leven en het plein is een deel van mezelf geworden. Ik wil er graag zo lang mogelijk blijven werken. Het liefste wil ik hier nooit meer weg.”

Klaassen: ‘Meer groen scheelt ook nog eens in de kosten’

Datum: 1 september 2014 / Editie: September 2014 / Auteur(s): Maarten Wesselink

Rudy Klaassen is sinds begin deze zomer lid van het Natuur- en Milieuteam Zuid. Hij is het nieuwe aanspreekpunt voor bewoners uit De Pijp die vragen hebben over natuur en milieu in de stad en de buurt groener en duurzamer willen maken. Iedere donderdag houdt hij spreekuur van 13:30 tot 15:00 uur in het Wijkcentrum Ceintuur.

Hoe ben je hier terecht gekomen?
Ik was verbaasd toen ik zag dat het Wijkcentrum een medewerker zocht voor het Natuur- en Milieuteam Zuid. Veel natuuren milieucentra hebben de afgelopen jaren hun deuren moeten sluiten. Toen ik zag dat het team in Amsterdam-Zuid juist gaat uitbreiden dacht ik: het bestaat dus nog. Ik heb gesolliciteerd en ben blij dat ik er nu aan kan meewerken om de stad groener en duurzamer te maken.

Heb je daar ervaring mee?
Als projectleider bij het Natuurcentrum Haarlemmermeer heb ik vooral aan het thema duurzaamheid gewerkt. Bijvoorbeeld een project waarbij leerlingen een kantoor van de toekomst ontwerpen of scholen en bedrijven die samen duurzame oplossingen zoeken voor zwerfafval. Zoiets zou je hier in de buurt ook kunnen doen.

Wat ben je van plan?
Om te beginnen hebben mijn voorgangers in deze wijk al heel veel voor mekaar gekregen: geveltuinen, het medebeheer van het Sarphatipark, watertuinen en de aandacht voor bedreigde diersoorten. Wat groen betreft stap ik in een gespreid bedje. Maar op het gebied van duurzaamheid is er nog veel te winnen, zoals met afval. Nu ligt het als zwerfvuil op straat terwijl je met afval veel kunt verdienen. Wat veel mensen niet weten is dat stadsdelen waar het afval niet wordt gescheiden de hoogste reinigingsheffing in rekening brengen. Afval scheiden is dus ook in je eigen belang. Dat geldt ook voor duurzame energie.

Hoe precies?
Als je de daken in De Pijp goed benut voor zonnepanelen en je ook nog windenergie opwekt kan een hele straat ‘van de stekker’. Je hebt geen energiebedrijf meer nodig en krijgt geen energierekening meer. Je lacht iedereen uit. Energie opwekken kun je ook samen met je buren doen door daar een coöperatie voor op te richten. Maar ook meer groen in de straat of afval aanpakken kun je samen doen. Van de opbrengst van het afval kun je een gratis buurtfeest organiseren. Maar ook commercieel zijn er mogelijkheden. Restaurants kunnen oesterzwammen serveren die zijn gekweekt op het koffiedik dat koffietentjes in de buurt nu nog weggooien. In de praktijk is duurzaamheid vooral winst.

Waar zit die winst in?
Vaak is het heel eenvoudig. Met een begroeide gevel of een daktuin bijvoorbeeld heb je geen airco nodig. En bovendien houdt het groen water vast zodat we bij extreme regenbuien in De Pijp droge voeten houden. Ik heb genoeg ideeën voor tuinen en met mijn opleiding in tuinbouw en landschapsinrichting weet ik er ook nog vorm aan te geven. Meer groen scheelt ook nog eens kosten want het waterschap hoeft minder te regelen om het regenwater te bergen. Duurzaamheid is dus niet alleen voor een kleine groep mensen. Iedereen heeft er baat bij. En bovendien word je er vrolijk van want een groene buurt ziet er gewoon veel prettiger uit.

En dus?
Wil ik graag mensen die samen met anderen De Pijp groener en duurzamer willen maken ondersteunen en inspireren. In mijn vorige werk heb ik gezien wat er allemaal kan als mensen samenwerken en dat moet in De Pijp ook kunnen. En ik heb er veel zin in om me daar de komende tijd met mijn collega’s voor in te zetten.

Het Natuur&Milieuteam Zuid is het kennis- en expertisecentrum op het gebied van stadsnatuur, medebeheer, biodiversiteit en duurzaamheid. In De Pijp zijn ze bekend door de geveltuinen, het medebeheer van het Sarphatipark (met ecologisch centrum het Groengemaal) en de watertuinen in de Boerenwetering. Maar ook door de aandacht en zorg voor (bedreigde) dieren in de stad zoals gierzwaluwen, vleermuizen, huismussen en honingbijen.

Fietspaden Jan Steenstraten en Sarphatipark opheffen?

Datum: 1 juli 2014 / Editie: July 2014 / Auteur(s): Maarten Wesselink

DE BUURTKWESTIE
Stadsdeel Zuid wil een van de drukste en veiligste fietsroutes van De Pijp opheffen om meer autoparkeerplekken te realiseren. Het vrijliggende fietspad tussen Van Woustraat en Ferdinand Bolstraat door de 1e en 2e Jan Steenstraat en langs het Sarphatipark moet verdwijnen en plaats maken voor schuine parkeerplekken. Bewoners zijn boos.

Dagelijks rijden duizenden fietsers heen en weer over deze vrijliggende fietspaden. Voor het merendeel jonge kinderen en scholieren. Als de plannen doorgaan moeten ze straks over de rijweg langs stilstaande vrachtwagens manoeuvreren om naar school te kunnen. De verkeersonveiligheid wordt enorm vergroot door schuin parkeren in te voeren. Achteruit rijdende auto’s die hun parkeerplek willen verlaten hebben geen zicht op de rijweg: fietsverkeer komt van twee kanten. Dat wordt een gevaarlijke situatie.

Veel winkels en horecabedrijven in de omliggende straten waar geen verkeer kan komen (Van der Helststraat; Albert Cuypmarkt), worden bevoorraad vanuit deze Jan Steenstraten en Sarphatipark West- en Noordzijde. Het is nu al vaak een chaos. Dat zal alleen maar erger worden. De straat wordt net breed genoeg voor een vrachtwagen: fietsers moeten dan maar over de stoep hun weg vervolgen.

Het opheffen van deze fietspaden voor slechts 10 of 12 autoparkeerplekken lijkt een onzalig plan. De grote nog te realiseren ondergrondse garage aan de Hobbemakade met 600 parkeerplekken, was ooit bedoeld voor 400 buurtplekken en 200 plekken voor bezoekers van het museum en dergelijke. Bestuurders hebben daar op een onbewaakt ogenblik resp. 300 en 300 van gemaakt. Als men daar 312 tegen 288 van maakt kunnen de vrije fietspaden aan het Sarphatipark en in de Jan Steenstraten gewoon blijven. Dan is ook die kostbare verbouwing van de straten niet nodig, hoeven de trottoirs niet tot de helft versmald te worden en kunnen de bomen en boomtuinen in de 2e Jan Steenstraat gewoon blijven.

De buurt komt ertegen in opstand. Het Platform Bewoners van De Pijp gaat een handtekeningenactie starten tegen de opheffing van de fietspaden en wie wil meehelpen is van harte welkom en kan zich aanmelden bij het platform (Bewonersvdpijp@gmail.com).

De Fabriek blijft bestaan! Buurtfeest op zaterdag 5 juli van 14:00 – 19:00 uur

Datum: 1 juli 2014 / Editie: July 2014 / Auteur(s): Maarten Wesselink

De bewoners van het woon – werkpand De Fabriek aan de van Ostadestraat hebben jarenlang gevochten tegen de sloop van hun pand. De gemeente had liever nieuwbouw, maar de rechter heeft op 28 mei besloten dat het gebouw moet blijven zoals het is.

Vanaf 2008 probeerden de bewoners en gebruikers van het pand aan de Van Ostadestraat 233 om stadsdeel Zuid af te brengen van het plan De Fabriek te slopen. Het voormalig stadsdeel wilde met sloop en nieuwbouw de tekorten dichten van het Archiefterrein aan de Amstel. Na jarenlange vruchteloze besprekingen met het stadsdeel stapte De Fabriek in augustus vorig jaar naar de rechter.

De Rechtbank van Amsterdam heeft De Fabriek nu in het gelijk gesteld. Het stadsdeel heeft bij haar sloopplannen onvoldoende rekening gehouden met de belangen van de bewoners en gebruikers van De Fabriek, aldus de rechter, en zij hebben volgens het gemeentelijk beleid gewoon recht op conversie, oftewel omzetting van hun tijdelijk erfpachtcontract in een voortdurend contract. De gemeente mag het pand niet slopen en moet in plaats daarvan de Gebruikersvereniging Van Ostadestraat 233 binnenkort een nieuw contract aanbieden. In De Fabriek wonen veertien mensen. Daarnaast zijn er verschillende bedrijfjes in gevestigd, waaronder een fietsenmakerij, een drukkerij, een houtwerkplaats en enkele ateliers.

De bewoners/gebruikers van De Fabriek zijn enorm opgetogen over de uitspraak en willen dit graag met de buurt vieren. Daarom organiseren ze op zaterdag 5 juli van 14:00 – 19:00 uur een gezellig straatfeest met een liveband en allerlei (kinder)activiteiten. Ook is er gelegenheid kennis te nemen van alle initiatieven die in het gebouw ontplooid worden. Bij slecht weer wordt het feest binnen gevierd in de werkplaatsen en ateliers. Iedereen is van harte welkom.

Heliogravures met sterke verhalen

Datum: 1 mei 2014 / Editie: May 2014 / Auteur(s): Maarten Wesselink

Bart Reindersma maakt 35 jaar heliogravures. Het duurde twee jaar voordat hij de werking achterhaalde, nu is hij in Nederland de enige die de techniek beheerst. Via zijn levenswiel vertelt hij ook verhalen.

Kunst- en cultuursalon De Keyserkring gaat dit jaar van start met een lezing van kunstenaar Bart Reindersma over zijn heliogravures. Onlangs was hij nog in het nieuws met zijn heliogravure van de ets ‘Ecce Homo’ van Rembrandt.

In het Wijkcentrum Ceintuur is binnenkort een tentoonstelling van zijn werk te zien: grote heliogravures en met de hand gedrukte kaarten. In 2012 won Reindersma de Prix d’Albert op het Nazomerfestival De Pijp. Daar presenteerde hij zich als verhalenverteller.

“De heliogravure is een weergaloze techniek. Ik ben de enige in Nederland die er nog mee kan werken. Als je een reproductie maakt van een bestaande ets lijkt die zo op het origineel dat het grenst aan een vervalsing. In opdracht van het Rijksmuseum heb ik heliogravures gemaakt van etsen van Rembrandt. Voor het Rembrandthuis maak ik een nieuwe gravure van de ets Ecce Homo. Deze techniek, rond 1860 ontstaan, is zo bewerkelijk dat ze commercieel niet interessant meer is. Ik werk er al 35 jaar mee en heb de heliogravure uiteindelijk aangepast met computertechniek om het beeld beter te kunnen bewerken. Maar het wezen van de techniek heb ik kunnen behouden.”

Je bent ook verhalenverteller. Hoe is dat zo gekomen?

“Ik stond met mijn tekeningen en etsen op een maritiem festival in Bretagne. Een Fransman werd zo enthousiast van mijn idee om een vertelvoorstelling te maken over de legende van de Vliegende Hollander dat ik er gelijk mee ben begonnen. Die legende is daar veel bekender dan bij ons. Het jaar daarop had ik er in Bretagne zo’n succes mee dat ik ben doorgegaan met het vertellen van historische verhalen. Ik heb ooit een dag in de week voor de klas gestaan en maakte van het verhalen vertellen een echte geschiedenisles. Met de kinderen maakte ik ook etsen. Eerst moesten ze de techniek onder de knie krijgen en als ze dan het resultaat van hun eigen ets zagen waren ze als een bloem die open gaat. Ik stond versteld van wat ze maakten. Als ze vroegen hoe het nog beter kon wist ik vaak niets meer te noemen.”

Hoe ziet je expositie er in het wijkcentrum straks uit?

“Dan hangen de muren er vol met Amsterdamse stadsgezichten en veel historische en maritieme taferelen. Allemaal heliogravures, grote etsen en kleine met de handgedrukte kaarten. Ik doe alles op mijn eigen drukpers. In de afgelopen 35 jaar heb ik er veel gemaakt. Toch is de productie niet eindeloos want ik maak ze met de hand, één voor één. Het is zwaar werk maar ik geniet er echt van. Iedere keer als ik een nieuwe etsplaat voor de eerste keer onder de drukpers leg klopt het hart me in de keel. Het is de spanning of het wel lukt. Als het goed is heb je een loep nodig om het verschil te zien tussen de heliogravure en het origineel. Deze techniek krijg je niet zomaar onder de knie. Je moet erin groeien. Ik kan nog zoveel over de heliogravure vertellen. Het is mijn lust en mijn leven. Ik ben er nu al 35 jaar mee bezig. Het is nog steeds mijn passie.

Bart Reindersma heeft een eigen website waarop veel informatie te vinden is:

http://www.bartreindersma.com

De Keyserskring

De kunst- en cultuursalon De Keyserkring gaat het derde seizoen in. Kunstenaars en kunstkenners geven lezingen over onderwerpen die in en rond De Pijp spelen. In 2014 zijn er bijeenkomsten op 7/5, 28/5, 2/9, 17/9, 5/11 en 3/12. Op 7 mei is er een lezing door Bart Reindersma en op 28 mei een excursie naar Grid Photofestival dat ook in Cultuurcentrum de Diamantslijperij (Tolstraat 129)een expositie organiseert.

7 mei 2014: Lezing door kunstenaar en verteller Bart Reindersma; 15.00 uur: Inloop 15.30 – 17:30: Lezing door Bart Reindersma; Toegang: gratis, consumpties tegen betaling; Lokatie: Bezoekerscentrum De Dageraad, Burgemeester Tellegenstraat 128 Tentoonstelling Bart Reindersma exposeert met heliogravures en handgedrukte kaarten in Wijkcentrum Ceintuur, Gerard Doustraat 133;

Open: ma t/m do 11:00 – 17:00 uur Datum was tijdens het ter perse gaan van deze uitgave nog niet bekend. De kaarten op de expositie zijn ook te koop. (met certificaat en korte uitleg van de techniek van de heliogravure)