2×5 – Koppelaar tegen de vereenzaming

Datum: 1 mei 2013 / Editie: May 2013 / Auteur(s): Peter Roeffen

Oncko Grader is de redactionele spil namens Combiwel. Hij is de eerste die in 2×5 aan het woord komt. 2×5 is een portret aan de hand van twee maal vijf vragen: vijf over de persoon en vijf over het beroep.

Naam: Oncko Grader
Geboren: Amsterdam, 1952
Is: Medewerker Buurtteam Participatie & Activering bij Combiwel in stadsdeel Zuid

PERSOON
1 (Hobby) ‘Ik ben enorm geïnteresseerd in de geschiedenis van Amsterdam. Het is fijn grasduinen in de Beeldbank van het Stadsarchief. Amsterdam is een openluchtmuseum, waar(in) het heerlijk wonen en werken is. De stad maakt voortdurend bloei en groei door. Er is sprake van een zekere herhaling. Je kunt enkele parallellen trekken tussen de Pleiners en Dijkers van een halve eeuw geleden en de Marokkaanse jeugd van nu. Dezelfde verveling, hormonen en overlast.’

2 (Inspirator) ‘Stella Adler, mijn theaterlerares in New York. Ze gaf me levenskracht door me te laten inzien dat honger naar kennis nimmer mag verdwijnen. Van haar leerde ik ook dat je nooit van iets kunt zeggen dat je het al kent.’

3 (Motto) ‘Als goede Amsterdammer moet je altijd door het gat van de schutting kijken.’

4 (Buurt) ‘De Lutmastraat. Ik houd van de lengte van de straat. Je hebt wel een stuk of vijf verschillende buurtjes in één straat.’

5 (Droom/visioen) ‘Ik hoop dat mensen zich meer bewust worden van hun eigen ruimte, want dan is er vanzelf meer ruimte voor iedereen.’

BEROEP
1 Wat doe jij als medewerker Participatie en Activering? ‘Ik activeer mensen om vrijwilligerswerk in de buurt te doen, vooral de groep van 55+’ers. Gekscherend noem ik me een koppelaar of een buurtmakelaar. Verder heb ik het leefbaarheidsbudget onder mijn hoede, een potje van de woningbouwcoöperaties, waarmee kunstprojecten en straatfeesten ondersteund kunnen worden.’

2 Wat is je doel en de doelgroep? ‘We bestrijden met ons team de vereenzaming. We richten ons niet alleen op ouderen, maar ook op sociaal zwakkeren en op de groep mannen van in de veertig die vastgelopen is en hun toevlucht vaak in alcohol zoekt. We helpen mensen zich te organiseren. We analyseren de buurt en proberen globaal in kaart te brengen waar mensen zitten te verpieteren.’

3 Hoe vaak ben je op kantoor? ‘Ik ben mobiel, met een laptop. Ik word geacht altijd op pad te zijn en geen beslag te leggen op kantoorruimte. Ik leg veel werkbezoeken af.’

4 Hoe kom je met burgers in contact? ‘Ik probeer in iedere buurt een contactpersoon te vinden, een sleutelfiguur die voor ons de oren en ogen van de straat is. Met hem of haar ga ik op bewoners af die geen aansluiting hebben met mensen in hun omgeving. Tijdens ons bezoek ontkennen ze in het eerste kwartiertje meestal hun problemen. Daarna komen ze los en luchten ze hun hart. Vaak willen ze graag dat ik terugkom, maar eigenlijk zit mijn taak er dan op. We bevelen ze mensen uit de buurt aan met wie ze contact kunnen opnemen. Deze contactpersoon houdt dan een beetje in de gaten of ze dat ook werkelijk doen.’

5 Over welk initiatief ben je enthousiast? ‘BUUV is de buurtmarktplaats van Haarlem. Ik hoop dat wij in Amsterdam-Zuid dat model ook kunnen toepassen en dat heel Amsterdam zich er bij aansluit. Het is een uitstekend systeem om diensten te ruilen en mensen echt bij elkaar brengt. Het mooie eraan is, dat bijna de helft van de deelnemers dat niet via de computer doet. In het computerprogramma is alles keurig gerubriceerd, zodat je heel gericht op bijvoorbeeld ‘hulp bij boodschappen’, ‘bezoek ziekenhuis’ of ‘tuinieren’ kunt zoeken. Ik hoop dat het stadsdeel in dit systeem wil investeren. Vooral voor jongeren die vaak een overvolle agenda hebben is het efficiënt om via internet contact te zoeken. Het heeft de toekomst en het hoeft niet duur te zijn. Inwoners van Haarlem lopen al in een speciaal BUUV-T-shirt.’

Made in De Pijp

Datum: 1 maart 2013 / Editie: March 2013 / Auteur(s): Peter Roeffen

Sjaals, kinderkleding, mozaïekjes en schilderijen, vervaardigd in De Pijp zelf. De nieuwe ‘Winkel van de Buurt De Pijp’ verkoopt eigen waar. Binnenkort gaan de winkeldeuren open, maar de bedrijvigheid bij de vrouwen achter het initiatief is nu al groot.

Van en voor creatieve mensen uit De Pijp, zo afficheren de oprichters van de winkel zich. Roos van Sitteren, Veejay Kauer en Corfia Mantouw behoren tot de harde kern van vrouwen die de onderneming, gesteund door Combiwel, zijn gestart. Ze hopen dat de winkel snel betekenis krijgt voor de wijk, ook als ontmoetingsplaats van vrouwen met creatieve ideeën. De winkel geeft vrouwen de kans zelfgemaakte producten te slijten en hun talenten te ontplooien. Er moet contact ontstaan met allerhande zogenaamde zelfmakers, bij wie sprake is van verborgen ondernemerschap: in feite elke vrouw (of man), die breit, naait, haakt of op een andere manier met stoffen of materialen werkt, maar die niet precies weet hoe ze hun waar aan de man (of vrouw) moet brengen.

Mix Bij het initiatief zijn voorlopig voornamelijk vrouwen in between jobs betrokken, maar alle vrouwen die hun netwerk willen uitbreiden en die de markt willen verkennen kunnen aansluiten. De vrouwen denken hierbij ook heel sterk aan bijvoorbeeld Turkse, Marokkaanse en Surinaamse vrouwen omdat de winkel graag een divers assortiment voert. Ook wil de winkel een afspiegeling zijn van de culturele mix, die De Pijp kenmerkt. Overigens worden mannen niet buitengesloten.

Als voorbeeld geldt ‘Atelier de Mix’ in de Baarsjes, waarmee nauw wordt samen gewerkt om de winkel zo dynamisch mogelijk van start te laten gaan. Zo is het belang van goede huisvesting meteen duidelijk geworden. Toen het atelier in de drukke Jan Evertsenstraat gevestigd was, zat de loop er behoorlijk in.

Hip De ‘Winkel van de Buurt De Pijp’ hoopt op een toplocatie, niet alleen met het oog op de verkoop, maar ook om grotere naamsbekendheid te verkrijgen onder de doelgroep van talentrijke vrouwen die een steuntje in de rug nodig hebben. Momenteel wordt er over de huisvesting onderhandeld met het stadsdeel en woningbouwverenigingen, maar ideeën en tips uit de buurt zijn zeer welkom.

De vrouwen spelen met heel wat ideetjes, die soms nog verder uitgewerkt moeten worden. Een pop-up store, die telkens door De Pijp verkast, lijkt ze bijvoorbeeld lekker hip. Al wel duidelijk is dat de producten die in de verkoop gaan altijd het predicaat authentiek, uniek , eerlijk en verantwoord moeten hebben, zodat ze een ‘goed gevoel geven’. En dat de winkel binnenkort op markten in de buurt te zien zal zijn. Vrouwen lopen er het gevaar net zo enthousiast te worden als de harde kern.

‘Winkel van de Buurt De Pijp’ zoekt vrouwen (en mannen) die zich bij het initiatief willen aansluiten. Alle bewoners, kunstenaars en ambachtelijke ondernemers die (duurzame) producten (willen) maken kunnen meedoen.

Binding met De Pijp is een voorwaarde.
Telefoon: 06-41 525 216
(Madelon Bos van Combiwel);
mail: winkelvandebuurtdepijp@gmail.com

Sportinstuif veiliggesteld

Datum: 1 december 2012 / Editie: December 2012 / Auteur(s): Peter Roeffen

De honderden buurtbewoners die in Sporthal De Pijp gebruik maken van de inloopsportmogelijkheid, mogen dit van het stadsdeel blijven doen. De bezuiniging hierop is van de baan.

Sporthal De Pijp kent al meer dan 30 jaar een sportinstuif, waaraan bewoners deelnemen, die niet aangesloten zijn bij een vereniging en die geen sportschool bezoeken. Het stadsdeel was voornemens op deze service te bezuinigen, maar verweer van enthousiaste deelnemers, zoals André Voskamp voorkwam de bezuinigingsmaatregel. Zij overtuigden de raad hoe uniek en belangrijk de laagdrempelige instuif voor buurtbewoners is.

Ook de komende jaren zijn buurtbewoners die geen zin hebben of geen kans zien om zich in het verenigingsleven te storten, in de gelegenheid om (met een stadspas) tegen een kleine vergoeding te blijven sporten. Iedereen blijft welkom, hoe (weinig) sportief iemand ook is.

Muzikale mengelmoes in ongedwongen huiskamersfeertje

Datum: 1 mei 2012 / Editie: May 2012 / Auteur(s): Peter Roeffen

Een nieuwe hotspot in De Pijp: in muziekcafé CC kun je als liefhebber elke avond aan je trekken komen, bij huiskamerconcerten waar je de muzikanten letterlijk op hun vingers kunt kijken.

Twintig stappen maar en je bent van de deur bij het podium, waar een bank en wat makkelijke stoelen tegenaan zijn geschoven. Maar ook aan de bar kun je de muziek intens meemaken. De akoestiek is namelijk opvallend goed, terwijl een praatje maken ook gewoon kan.

Volgens de website van CC zou op deze Bevrijdingsdag een indie-gitaarband uit Londen de aftrap doen. Voor later op de avond stond POI geprogrammeerd, een softjazz-/percussieband uit de buurt die op het Nazomerfestival van vorig jaar indruk maakte.

Maar om negen uur al staan onze local heroes te soundchecken, om direct daarna drie sets te spelen. Ruim twee uur lang horen we aanstekelijke, swingende en licht hypnotiserende muziek. In de pauzes wisselen ze af met weer totaal andere nummers van The Red Hot Chili Peppers, The Cult en Toy Dolls. Maar ook de classic No Woman No Cry van Bob Marley komt voorbij. De bandleden van POI was namelijk verteld dat na hen een reggaeband zou optreden, reden om een klein voorproefje te geven. Er wordt zowaar gezongen, niet direct de grootste kwaliteit van de band.

Hierna neemt dan toch de aangekondigde King of Spain uit Londen het stokje over. Van reggae geen spoor, maar volgens de uitgedeelde kaartjes wel met nummers van The Go Betweens en Orange Juice. Hier niet zo bekend, maar In Engeland grote namen. De muziek is wat minder melodieus en niet erg strak, een beetje als de schattige gitaarpop van The Wedding Present. Enthousiasme is het grootste wapen van de band, da’s wel duidelijk. Zelfs als de huiskamer aan het einde van de avond langzaam leegstroomt.

De optredens van deze twee heel uiteenlopende bandjes laten zien hoe divers de programmering van CC is. De stemming zat er in elk geval lekker in, hier kom je als je van muziek houdt. Optredens zijn er elke avond, soms gratis en anders voor een habbekrats. Van jazz en latin tot electro en funk. Zelfs voor Griekse klanken kun je terecht in het CC! Allemaal in een aangenaam rommelige sfeer, en met ruimte voor improvisatie.

CC Muziekcafé, Rustenburgerstraat 384.
Open: elke avond vanaf 20.00 uur.
www.cccafe.nl. Op de website vind je een uitgebreide agenda.

Govert Flinckstraat anno nu

Datum: 1 april 2012 / Editie: April 2012 / Auteur(s): Peter Roeffen

Tussen de Van Woustraat en de Hemonystraat is de Govert Flinckstraat op zijn stilst. Enkele tientallen meters verderop raast het verkeer onophoudelijk door de Van Woustraat en om de andere hoek staat het bij Lidl bomvol met klanten.

Maar in dit stukje Pijp is nu haast niemand op straat te bekennen. Italiaanse trattoria L’Angoletto is op zaterdag gesloten, zodat de tegenover gelegen coffeeshop Ibiza vandaag voor de meeste reuring zorgt. Welgeteld twee klanten stappen er in een klein uurtje naar binnen: een man die zo te zien al aan zijn pensioen zit en haastig naar binnen schiet, om binnen een minuut weer buiten te staan. Maar ook een jonge vader die vrouw en kroost even aan de overkant van de straat laat wachten.

Veel geparkeerde auto’s en slordig weggezette fietsen in dit deel van de Govert Flinck. Bewoners spot je vooral als ze van of naar hun auto lopen. Passanten zie je hier niet veel. De woningen zijn bijna allemaal keurig gerenoveerd, maar juist voor de wat vervallen woningen staat eventjes een man geposteerd. Om een paar minuutjes lang toe te geven aan zijn nicotineverslaving.

Plotseling gebeurt er toch nog wat. Twee gezamenlijk opererende parkeerwachters komen zigzaggend tussen de geparkeerde auto’s langzaam richting trattoria gelopen. De oudere van de twee leest daar op het raam het briefje waarin om ‘een vlotte meid tot 25, met interesse in de Italiaanse cultuur’ gevraagd wordt. De parkeerwachter suggereert haar volslanke collega dat die als vlotte, jonge griet hier nog een kansje maakt in de bediening. Zullen er genoeg vlotte meiden onder de25 jaar zijn die de vacature ooit te lezen krijgen, en te reageren?

Dusartstraat anno nu

Datum: 1 februari 2012 / Editie: February 2012 / Auteur(s): Peter Roeffen

Op een doordeweekse middag is de Dusartstraat een rustig stukje Pijp waar nauwelijks een auto doorheen rijdt.

De straat is vooral een doorgangsstraat voor wandelaars en fietsers. Niemand die ik aanspreek blijkt in de straat zelf te wonen. De bewoners zelf zijn op het werk of op school of houden zich thuis warm bij de verwarming. Alleen rond de coffeeshop staan mensen buiten. Mevrouw Savic woont wel in de Dusartstraat, op het kleine stukje aan de overkant van de Ceintuurbaan, maar ze loopt geregeld door de straat. Ze zou de straat niet graag meer inruilen voor een andere. Al vijfendertig jaar woont ze rond de Ceintuurbaan en toen na een grootscheepse renovatie twaalf jaar geleden een woning in de Dusartstraat vrijkwam, zag ze haar kans schoon. Volgens Savic heeft de renovatie de buurt veel goeds gebracht. De straat is veel leefbaarder geworden en de verpaupering is teruggedrongen. Het enige nadeel is dat de mensen er wat minder vriendelijk zijn geworden. Het volkse karakter van de straat is verdwenen.

De goedkoopste koopwoning in de straat doet momenteel 199.000 euro, 36.000 euro minder dan een jaar geleden. In 1976 schreef Anja Meulenbelt in ‘De schaamte voorbij’ nog over haar woning in de Dusartstraat: ‘de anderhalve kamer in De Pijp naast de hoer die ruzies met haar pooier luidkeels uitvocht op de veranda zodat de hele buurt over de balkons hangend mee kon genieten’. In de Dusartstraat van nu is zo’n tafereel bijna ondenkbaar.

Speurdertje: Betrokken wijkkr. uit De Pijp z.k.m. dito ondern.

Datum: 1 februari 2012 / Editie: February 2012 / Auteur(s): Peter Roeffen

De Pijp Krant kan door. Dat was de toezegging die de politiek eind 2011 deed. Toch betekent die toezegging nog allerminst dat De Pijp Krant in rustig vaarwater is gekomen.

In de afgelopen nummers van De Pijp Krant heeft De Pijp Krant uitvoerig bericht over haar eigen besognes. Naar de mening van diverse lezers had dat wel een onsje minder gekund. Vandaar dat in dit nummer een korte schets van de huidige stand van zaken volstaat.

Nieuwe tak van sport
Ondanks de toezegging van het stadsdeel dat De Pijp Krant mét subsidieverstrekking onafhankelijke journalistiek mag bedrijven, zullen allen betrokkenen de komende periode met man en paard aan de kar moeten trekken om de krant overeind te houden. De verwachting is dat stadsdeel Zuid de subsidie voor wijkkranten de komende jaren (langzaam?) afbouwt. Om de toekomst veilig te stellen wil De Pijp Krant daarom gesprekken aangaan met diverse commerciële en (semi)publieke partijen die de krant financieel kunnen helpen. Met voor hen betrekkelijk kleine bedragen kunnen ze een substantiële bijdrage aan de krant leveren. Het onderhandelen over fondsen is voor De Pijp Krant een nieuwe tak van sport, waarvoor de bedrevenheid en het talent nog moeten blijken. Ondertussen is De Pijp Krant hard op zoek naar nog meer ondernemers uit De Pijp die betrokkenheid met de buurt vanzelfsprekend vinden en De Pijp Krant een uitstekend medium vinden om dat idee uit te dragen.

Schaken op twee borden
Het is de komende tijd voor De Pijp Krant schaken op twee borden. Voor de korte termijn en om de continuïteit te waarborgen zijn de onderhandelingen over de verdeling van de toegezegde subsidie tussen verschillende partijen essentieel; voor de langere termijn zijn we aangewezen op partijen en bedrijven die in de wijkkrant een mooie mogelijkheid zien om hun betrokkenheid met De Pijp te tonen.

Nu het eerste nummer van 2012 is verschenen, is er goede hoop dat de volgende zeven nummers voor dit jaar min of meer vanzelf volgen. Eind 2012 zal de lezer hopelijk kunnen concluderen dat de doelstelling van De Pijp Krant om nog nadrukkelijker zowel haar eigen gezicht als dat van De Pijp te laten zien, haalbaar is gebleken. Als die betrokken ondernemer(s) langs is/zijn geweest, bericht De Pijp Krant tot geruststelling van verschillende lezers al lang niet meer over zichzelf.

Lucht voor Pijp Krant

Datum: 1 december 2011 / Editie: December 2011 / Auteur(s): Peter Roeffen

Na een flinke discussie heeft het stadsdeel besloten toch geld uit te trekken voor de wijkkranten. De kranten hoeven zich niet te beperken tot het aanbod van het Huis van de Wijk, maar kunnen daarnaast schrijven over alles wat zich in de wijk voordoet. Voor de Pijp Krant een extra stimulans om in het komende jaar nog meer een krant voor iedereen in de wijk te worden.

De redactie van de Pijp Krant leefde de afgelopen maanden tussen hoop en vrees. De subsidie van het stadsdeel waar de krant altijd op kon rekenen, stond op losse schroeven. Hoewel de krant graag andere wegen bewandelt om aan geld te komen, was duidelijk dat het zonder subsidie moeilijk zou worden om in 2012 nog te verschijnen.

Soort agenda
In de vorige Pijp Krant toonde de redactie zich nog optimistisch. Uit samenwerkingsverbanden met culturele instellingen en winkeliers uit de buurt zouden opbrengsten moeten vloeien die de gedolven inkomsten van het stadsdeel hadden moeten ondervangen. De krant wilde een soort (culturele) agenda voor de buurt worden, onmisbaar voor buurtbewoners, met veel variatie op het gebied van uitgaan, politiek, geschiedenis en human interest. Met heel nadrukkelijk ook oog voor de nieuwe doelstellingen van het stadsdeel: ‘voorkoming van vereenzaming en sociaal isolement’. Helaas werd later duidelijk dat de nieuwe koers, zonder aanvullende subsidie van het stadsdeel niet haalbaar zou zijn.

Nieuwe wegen
‘We willen door’, kopte de krant in het vorige nummer. Inmiddels weten we dat De Pijp Krant door kan gaan. Via een amendement bij de Nota Burgerparticipatie trekt het stadsdeel twee ton uit voor de vijfwijken van Zuid om inzet van bewoners voor hun eigen wijk te stimuleren. Het geld is onder meer bedoeld om de uitgave van wijkkranten mogelijk te maken. De wijkkranten gaan daartoe samenwerken met de Huizen van de Wijk. Ze gaan in ieder geval schrijven over de activiteiten die vanuit deze instellingen worden ontplooid. De Pijp Krant gaat een samenwerking aan met welzijnsorganisatie Combiwel, dat programmeur is voor het Huis van de Wijk in Buurtcentrum De Pijp op de 2e Van der Helststraat 66.
Wijkcentrum Ceintuur, uitgever van de Pijp Krant, heeft in het verleden steeds goed samengewerkt met de buurthuizen die Combiwel in beheer had. In De Pijp Krant is regelmatig geschreven over activiteiten die hier plaatsvonden.

Geen beperkingen
De wijkkranten in stadsdeel Zuid zijn dank verschuldigd aan de politici die het op het laatste moment voor de persvrijheid hebben opgenomen, hoewel de gang van zaken verre van fraai en zelfs hilarisch was (zie inzet). In eerste instantie wilde het stadsdeelbestuur dat alleen geschreven zou worden over activiteiten in het kader van het nieuwe welzijn, maar dankzij een breed gedragen motie in de deelraad is dat nu van tafel. De redactie van De Pijp Krant gaat nu bekijken hoe ze haar journalistieke rol in de wijk kan vergroten. Hopelijk vindt de lezer daarvan de weerslag in het volgende nummer terug. De kans om over meer te blijven schrijven dan de vernieuwde welzijnsnota toelaat pakken we graag met beide handen aan.

Aan de slag
Het is aan de redactie om de lezer te bieden wat we in het vorige nummer zo optimistisch voorstelden. De redactie heeft er zin om op een kritische en onafhankelijke wijze het bastion van Pijpgeluiden te worden, dat ze wil zijn. Nu de dreiging van het einde van de krant is opgeheven, gaan de redactie en alle betrokkenen aan de slag voor een nog betere krant. Voor een krant die onafhankelijkheid en diversiteit hoog in het vaandel heeft staan. Voor een krant die De Pijp verdient.

Klucht rond wijkkranten krijgt goede afloop

Datum: 1 december 2011 / Editie: December 2011 / Auteur(s): Peter Roeffen

Het was een bizarre vertoning op de valreep van de voorlaatste deelraadvergadering van het jaar.

Na twee avonden stevig doorvergaderen over de begroting voor 2012 waren vele moties en amendementen de revue al gepasseerd. De wijzers van de klok gaven tien uur aan toen raadsvoorzitter Femke RoosMeijer moest concluderen dat er twee vrijwel gelijke moties voorlagen over de inhoud van de wijkkranten.

Eerst had de raad in het kader van het vernieuwd welzijn en de discussie over burgerparticipatie zware beperkingen opgelegd aan de wijkkranten. Portefeuillehouder Marco Kreuger (VVD) wilde dat de bestaande wijkkranten zich in hun berichtgeving zouden richten op nieuw beleid van het college. Geen meningen, want dat is politiek en daar zijn de gesubsidieerde de kranten niet voor, was aanvankelijk het standpunt van het stadsdeelbestuur. Dat vonden Alexander Scholtes ( D66) en Marijn van Ballegooijen (PvdA)te ver gaan. Zij kwamen met een voorstel waarin de kranten wel meningen konden geven en over andere dingen in de wijk konden blijven schrijven, mits die pagina’s maar uit andere inkomsten betaald zouden worden.

Alexander Scholtes: “Dat klonk achteraf een beetje alsof je dan eerst een geldschieter moest zoeken voor je een column zou kunnen schijven. Dat was natuurlijk niet de bedoeling.”

Redactiestatuut
Henk Boes (CDA) had vervolgens via motie 72 een oplossing willen bieden, maar via motie 73 deden D66, Partij van de Arbeid en VVD uiteindelijk hetzelfde. Via de amendementen bewezen de politieke partijen dat ze hechten aan pluriformiteit en persvrijheid. De stellingname van Kreuger was hen te gortig. En Kreuger vond dat zelf eigenlijk ook wel. Hij gaf aan dat ‘wanneer kranten een redactiestatuut hebben dat onder andere hoor en wederhoor regelt de ingediende amendementen slechts een schimmengevecht zijn’. Voor hem waren de moties ‘enigszins overbodig’. Kreuger beloofde dat de wijkkranten de vrijheid behouden om te schrijven wat ze willen. Henk Boes was zo edelmoedig zijn eigen motie van tafel te

Kreuger belooft dat de wijkkranten de vrijheid behouden om te schrijven wat ze willen.

halen, waardoor alle politieke partijen als een blok achter motie 73 konden staan. Daarin werd gevraagd dat de wijkkranten, waaronder de Pijp Krant: “bewoners informeren over welzijn, burgerparticipatie en nieuws uit de wijk; de betrokkenheid bij de wijk vergroten; een breed publiek aanspreken. Waarbij de redactie zelf verantwoordelijk is voor het bewaken van deze doelstelling. Van de redacties van wijkkranten wordt verwacht de journalistieke kwaliteit te waarborgen, waaronder hoor en wederhoor, hetgeen geborgd wordt door het vaststellen van een redactiestatuut.”

Politici over de klucht
Henk Boes: “Er ontstond gisteren een beetje een gekke discussie bij de notitie burgerparticipatie op het gebied van wijkkranten. Ik heb per ongeluk voorgestemd, maar de collegepartijen kwamen gelukkig met een stuk over de vrijheid van meningsuiting. Het was een blessing in disguise. De passage is door wethouder Kreuger verworpen en vervangen door de monsterlijke notie van gisteren. Daarover ontstond weer discussie. Wat viel er nu en wel en wat niet onder de vrijheid van meningsuiting? En mocht dat gesponsord door het stadsdeel? Dat leverde veel gedoe op. Ik stelde gisteren al voor een motie in te dienen. Nadat ik gisteren heb zitten slapen, heb ik gelukkig goed mee gediscussieerd over de wijkkrant en woord gehouden. De coalitie heeft een andere motie op tafel gelegd. Ze heeft dankbaar geluisterd naar mijn verhaal en dat opgepikt. Daar ben ik blij mee. In de motie wordt rechtgezet wat gisteren is fout gegaan. Ik vind het wel een beetje jammer dat ze voor hun eigen motie kiezen, maar zo gaat dat nu eenmaal. Ik trek mijn motie in en stem mee met de motie van de collegepartijen.”

Marijn van Ballegooijen: “Dankzij de oplettendheid van de oppositiepartijen CDA en GroenLinks zijn we tot de conclusie gekomen dat onze motie van de PvdA en D66 over de wijkkranten waarmee we beoogden de kranten meer ruimte te geven, ongelukkig was omdat het ook blijk kon geven van censuur. Dat vinden we onwenselijk, want in zo’n klimaat kunnen kranten niet floreren. We waren aan onze stand verplicht met een goede oplossing te komen. De vrijheid van kranten komt met verantwoordelijkheid om te zorgen voor journalistieke kwaliteit en voor de wijk. We doen iets wat we al veel eerder moeten doen: we benoemen nu de doel van de wijkkranten.”

Marco Kreuger: “We kunnen onderhand een wijkkrant volschrijven over deze discussie. Moties proberen meer een beeld te amenderen dan echt het beleid. Discussie gaat over wat politieke neutraliteit nu precies is. Mensen kunnen schrijven wat ze willen. De wijkkranten zijn niet alleen een welzijnskrant, maar wat breder zijn en over andere onderwerpen schrijven. Een redactiestatuut moet garanderen dat het enigszins politiek neutraal is, zoals bij elke krant. Het lijkt een beetje een schimmengevecht. Volgens mij zijn de moties enigszins overbodig. Ik laat de politieke signalen verder aan de raad.”

Paul van Grieken (GroenLinks): “De motie die nu voorligt is een correctie op eerdere besluitvorming, namelijk uit exact dezelfde raadsvergadering bij een ander agendapunt. Ik vind het echt niet goed dat we als raad op deze manier besluiten nemen. Ik begrijp de intentie van de coalitiepartijen om nog iets te willen rechtzetten, maar ik vind dat we onszelf op deze manier als raad niet serieus nemen. Bij het ene agendapunt nemen we een motie aan, bij het volgende agendapunt trekken we het weer in en nemen we weer iets aan. We zijn tegen de motie omdat we als fractie niet gedwongen willen worden tot correcties op besluitvorming die in dezelfde vergadering naar het oordeel van de coalitiepartijen niet goed is gegaan.”

We willen door

Datum: 1 november 2011 / Editie: November 2011 / Auteur(s): Peter Roeffen

Veel bladen komen en gaan, maar De Pijp Krant blijft altijd bestaan. In ruim veertig jaar is De Pijp Krant in de buurt een begrip geworden. De krant ontwikkelde zich van actiekrant tot een krant voor iedereen. Volgend jaar zet de krant een nieuwe stap.

De Pijp Krant heeft altijd tevreden mogen zijn over haar naamsbekendheid. Enquêtes wijzen uit dat de krant goed gelezen en sterk gewaardeerd wordt.

Omdat de krant erg hecht aan de binding met de buurt, hebben de redactie van de krant en het bestuur van Wijkcentrum Ceintuur besloten dat het vanaf volgend jaar allemaal een tikkeltje anders moet met de krant.

Nieuwe doelstellingen
Omdat De Pijp Krant volgens het stadsdeel Zuid niet valt binnen de nieuw geformuleerde doelstellingen van het welzijnswerk – ‘voorkoming van vereenzaming en sociaal isolement’ – wil het stadsdeel de subsidie aan de krant stopzetten. De Pijp Krant zou ouderen, mensen met psychische problemen en inburgeraars, de drie doelgroepen waar het ‘vernieuwd welzijn’ zich specifiek op richt, te weinig bedienen. De Pijp Krant rekent deze mensen echter graag tot haar lezers, net als studenten, yuppies, stripliefhebbers, krakers, winkeliers, cultuurliefhebbers, natuurbehoeders, puzzelaars en ….politici. De Pijp Krant wil er graag zijn voor iedereen die betrokkenheid bij de buurt voelt. Sommige politici vinden de krant te veel een platform voor activisten. Dat voor de huidige redactie journalistieke principes, zoals hoor en wederhoor, van veel groter belang zijn dan verspreiding van idealisme, kan dat beeld niet kantelen. Het imago verandert minder snel dan de inhoud en de samenstelling.

Hard gelag
Het was voor de krant een hard gelag dat het toekomstperspectief leek weg te vallen. Maar nu de klappen verwerkt zijn, bruist het op de redactie van de ideeën. Nestor Gert Meijerink, coördinator van de krant, zag het even heel somber in. Tien jaren werk leken hem uit handen geslagen te worden. Meijerink: “Ik kon van mijn betrokkenheid bij de wijk mijn hobby en mijn werk maken. De Pijp Krant was daarvoor het podium en zal meer dan ooit daarvoor het podium worden.”

Maarten Wesselink (5 jaar redactielid), Christine Westerveld (3 jaar), Minka Bos (2 jaar) en Ton van der Tas (1 jaar) verzorgen de rubrieken die De Pijp Krant het dichtst bij de burgers brengt. Met ‘Inburgeren met De Pijp Krant’ heeft Wesselink al tientallen bewoners uit of ambachtslieden in De Pijp voorgesteld. Wesselink vraagt alle ‘inburgeraars’ naar specifieke ‘Pijppunten’ en krijgt steeds verrassende antwoorden.

Westerveld plaatst in haar column ‘@hris’ elke keer opnieuw voorvallen in De Pijp in een grappig perspectief. Westerveld: “Door mijn vrijwilligerswerk voor De Pijp Krant ben ik erg op de hoogte geraakt van wat er speelt in mijn buurt. Op straat kom ik regelmatig mensen tegen vanwege mijn werk voor De Pijp Krant. Eigenlijk is De Pijp een dorp binnen de grote stad. Weten dat wat je schrijft gepubliceerd kan worden, scherpt de geest.

Daar heb ik bij De Pijp Krant de gelegenheid voor gekregen.” Via de aanwezigheid in De Pijp van een busje van de reclassering, een verouderd bordje of een gewiekste verkoopjongen in een blauw Parooljasje brengt Westerveld haarfijn een stukje ‘eigen’ Pijp helemaal tot leven. In de rubriek ‘Alledaags’ van Minka Bos geven oudere buurtbewoners een bespiegeling op hun leven. En Van der Tas put in ‘Prenten van weleer’ uit zijn grote stapel oude ansichtkaarten van De Pijp. Zo kwamen onder meer De Albert Cuyp en de Ferdinand Bolstraat van een eeuw geleden al aan bod. Van der Tas vindt dat hij zich ‘in een jaar sterk heeft kunnen ontwikkelen in het schrijven van de begeleidende stukjes tekst’. Inmiddels schrijft Van der Tas ook grotere artikelen. Meijerink ziet in de vernieuwde Pijp Krant een uitdaging om nog meer voor de buurt te betekenen. Meijerink: “We gaan een prachtige krant met nog meer service voor de lezers maken.”

Bastion van Pijpgeluiden
Voor De Pijp Krant zijn er volop mogelijkheden om het merk te versterken. Voor het welslagen van de krant nieuwe stijl is het cruciaal dat de krant aan één lijn vasthoudt en voor de bewoners een herkenbare kwaliteitskrant wordt, die hen tijdig van de juiste informatie voorziet. Dat vraagt een strakker redactiebeleid en een grotere discipline. Redactieleden hebben dat er graag voor over. Deadlines zullen aangescherpt moeten worden, er vindt een uitbreiding van het aantal pagina’s plaats en er wordt onderzocht of de verschijningsfrequentie (nu twee keer per kwartaal) omhoog gaat. Meijerink denkt dat werken voor De Pijp Krant alleen maar ‘nog plezieriger’ wordt als De Pijp Krant een merk wordt waar eigenlijk geen Pijpbewoner zonder kan.

Achter de schermen wordt koortsachtig gewerkt aan de toekomst van de krant. De krant wil zich meer op cultuur gaan richten en op eigen kracht de samenwerking aangaan met organisaties, instellingen en ondernemers uit de buurt. De Pijp Krant wordt daarmee veel meer nog dan dat het was een bastion van Pijpgeluiden. We willen dat bewoners wanneer de krant op de deurmat ploft benieuwd zijn naar wat zich de komende periode allemaal in De Pijp afspeelt.

De nieuwe Pijp Krant wordt de agenda voor de buurt. Van der Tas verheugt zich op de verandering: “De krant wordt onmisbaar voor iedere buurtbewoner, met heel veel variatie. Uitgaan, politiek, geschiedenis, social interest, ouderen. Dat betekent meer werk, meer contacten en een grotere druk om alles draaiende te houden.”

Klare wijn
Natuurlijk wil De Pijp Krant behouden wat goed is. Van de vertrouwde, vlotte vormgeving zal de krant niet afstappen. Een kritische benadering van de politiek schuwt de krant ook straks nog steeds niet. Aandacht voor huurdersbelangen en welzijns- en opbouwactiviteiten behoudt ze en uiteraard gaan de succesrubrieken van Wesselink, Westerveld, Bos en Van der Tas niet verloren. Dus de krant schenkt straks inderdaad nog aardig wat vaatjes oude wijn in nieuwe zakken. Maar het assortiment wordt uitgebreid. De Pijp Krant zal in ieder geval uitsluitend klare wijn schenken, want ze is voor niemand een spreekbuis, hoe open ze ook staat voor ieders mening en diverse belangen.

Onder druk gezet door de aangekondigde bezuiniging heeft De Pijp Krant het plan opgevat om nog beter aan te sluiten bij de belevingswereld van de gemiddelde Pijpbewoner, onder andere door meer service te bieden.

De Pijp is een van de bijzonderste wijken van Amsterdam. Een dergelijke wijk verdient een bijzondere krant. Dat was De Pijp Krant al, maar dat wordt ze nog een beetje meer. Zodat straks ook de laatste der Mohikanen ullen moeten beamen dat we (allang) geen actiekrant meer zijn. Met De Pijp Krant in de hand kan straks iedereen weten wat er allemaal in De Pijp te doen is.

De Pijp Krant ontvangt graag tips en ideeën van lezers. Zijn er onderwerpen waar u meer over wilt weten? Verwacht u een bepaalde servicerubriek? Kent u mensen die wij nodig eens moeten interviewen? Wilt u het cultuuraanbod in De Pijp overzichtelijk op een rijtje? Vindt u dat sommige zaken beter kunnen of wilt u ons juist een hart onder de riem steken? Laat het ons weten via pijpkrant@wijkcentrumceintuur.nl.