Romantiek onder een afdak

Datum: 14 februari 2022 / Editie: Februari 2022 / Auteur(s): Luc Seton

Op een herfstige vrijdagnacht trof ik een dakloos koppel onder een afdak. Ik schuilde even voor de regen, zij maakten hun slaapplaats op. We raakten aan de praat en ik hoorde hun verhaal. Justin had een goedlopend klussenbedrijf, tot corona. Sonny raakte na een vechtscheiding haar huis kwijt. Op straat werden ze verliefd. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om ze in de regen te laten liggen en bood ze mijn logeerkamer aan voor het weekend. Dan bracht ik ze aandag via De Regenboog Groep onder de pannen.

De Regenboog ontstond bijna vijftig jaar geleden uit de vrijwilligersbeweging rond dominee Wouters, die zich ontfermde over dakloze jongeren in het Vondelpark. Hij bevocht voor hen een menswaardig bestaan. En dat is nog steeds de missie van De Regenboog Groep: ”We zijn er voor mensen die het moeilijk hebben en nergens anders terecht kunnen. Daarvoor mobiliseren we de kracht in de samenleving om hen te ondersteunen zo zelfstandig mogelijk mee te doen in de maatschappij.” In 2015 begonnen ze met het project ‘Onder de Pannen’ om een oplossing te bieden aan de groeiende economische dakloosheid. In het kader van dat project stellen Amsterdammers die een kamer over hebben deze tegen een vergoeding beschikbaar aan een economisch dakloze.

Torenhoog
“Er zijn in Nederland momenteel een miljoen economisch daklozen”, vertelt Simon* (25). Zelf werd hij dakloos omdat hij zijn beroep als kok niet meer kon uitoefenen in coronatijd. “Mijn huur was torenhoog, zoals overal tegenwoordig. Gelukkig kon ik het met hard werken in de keuken net betalen. Maar toen dat wegviel door die belachelijke regelgeving rond corona, liep ik vast. En met die ToZo (Tegemoetkoming Zelfstandigen, red.) kon ik echt mijn huur niet betalen.” Ondanks de wachtlijsten vond hij via Onder de Pannen een nieuwe woonruimte. “Het was echt bizar hoe snel er al een match werd gemaakt.”

“Dat het matcht is voor ons erg belangrijk”, vertelt projectmedewerker Cora Hendriks. “Het is voor een jaar en daarom wordt er goed gekeken naar de wensen en behoeften van zowel verhuurder als huurder. En tijdens dat eerste jaar helpen we met het zoeken naar permanente woonruimte. We werken samen met de gemeente en de woningbouw en die zijn ons gelukkig goedgezind. Zo hebben we al meer dan 250 mensen onder de pannen geholpen en dat worden er ieder jaar meer.” Samen met Simon vond Onder de Pannen binnen een jaar een betaalbaar huis. “En een nieuwe baan als sociaal werker”, glundert hij. “Daar hebben ze me ook mee geholpen.”

Financieel extraatje
“Het is een uniek project”, vertelt Cora Hendriks. “We hebben mogelijk gemaakt dat iedereen die een kamer over heeft zich kan aanmelden als verhuurder, zonder gekort te worden. Ook mensen met een uitkering, toeslagen en een sociale huurwoning. Zo verandert een lege kamer in een kans voor een ander en een financieel extraatje voor degene die verhuurt.”

Ook bij woningbouwvereniging Lieven de Key zijn ze enthousiast over het project: “We werken graag samen met De Regenboog Groep aan initiatieven zoals Onder de Pannen.”

Sonny en Justin vonden in samenwerking met Onder de Pannen binnen een week en opknapstudio in Osdorp, die romantisch uitkijkt over een weelderig weiland.
Soms lopen verhalen gewoon goed af.

* De naam Simon is gefingeerd omwille van de privacy.

 


onderdepannen.nl

Gouden Jubileum voor De Pijp Krant

Datum: 13 december 2021 / Editie: December 2021 / Auteur(s): Luc Seton

Power To The People van John Lennon stond hoog in de hitlijsten, toen zich in het wijkcentrum van De Pijp een ware volksopstand voltrok. Verenigd in Werkgroep De Pijp eisten de bewoners het aftreden van de notabelen die traditiegetrouw de bestuursfuncties bekleedden. Voortaan zou het bestuur van het centrum gekozen worden door het gewone volk. De prioriteit werd de strijd voor een betere woonomgeving en De Pijp Krant werd het clubblad. Nu, 50 jaar later, beleeft deze krant haar gouden jubileum.

“We wilden destijds vooral voorkomen dat de boel hier werd platgegooid”, vertelt Elvire Veenhoven, Pijpbewoner en redacteur van het eerste uur. “Ons schrikbeeld waren oude wijken als Kattenburg; waar de weliswaar verkrotte, maar prachtige zeventiende-eeuwse architectuur volledig was weggevaagd om plaats te maken voor saaie galerijflats. Met de oude Pijp was de gemeente hetzelfde van plan.” De werkgroep liet het er niet bij zitten en doopte het wijkcentrum om tot ‘aksiesentrum’. Ze waren tegen sloop, vóór renovatie, tegen huurverhoging, vóór inspraak, vóór speelplaatsen en vóór kindercrèches. En de Pijpkrant, toen nog aan elkaar geschreven, was hun spreekbuis.

Pijpbewoner was niet langer een scheldwoord
Met koppen in chocoladeletters werd het ongenoegen in de wijk meer dan duidelijk verwoord: ‘De Pijp zegt NEE!’, ’Stop de sloop!’ en ‘Onze buurt de pijp uit?’. De enorme oplage van de krant, 25.000 stuks, zorgde ervoor dat het protest breed werd uitgedragen. De tijdsgeest was veranderd en de ambtenarij van de gevestigde orde kon niet anders meer dan het gewone volk tegemoet treden in hun wensen. Met de belofte De Pijp ‘in stand te houden en te verbeteren’ was de eerste strijd gewonnen en kwam er langzaam een eind aan de verpaupering en de massale uittocht van bewoners naar steden als Purmerend, Lelystad en Almere. ‘Pijpbewoner’ werd langzaamaan niet langer als scheldwoord gebruikt.

Wie nu door het Quartier Latin van Amsterdam loopt, kan zich er nauwelijks nog iets bij voorstellen. Dankzij betrokken bewoners groeide De Pijp uit tot een van de meest populaire wijken van de stad. Dat dit niet zonder slag of stoot ging, kun je opmaken uit een halve eeuw Pijpkrant. Strijd is helaas nog altijd nodig, al is het nu tegen veryupping, flitsbezorgers en de uitverkoop van de sociale woningvoorraad door malafide woonstichtingen als Lieven De Key, die slinks probeerde om honderden sociale huurwoningen over te hevelen naar een commerciële tak. Via de rechter wist een vereniging van huurders dit ternauwernood tegen te houden. Eendracht maakt macht. Vijftig jaar na de hit van Lennon echoot zijn boodschap nog steeds door De Pijp en haar jubilerende krant, waarin het allemaal geschreven staat, onafhankelijk en zo objectief mogelijk.

Geveltuinterreur ontmoedigt stadstuinier

Datum: 11 oktober 2021 / Editie: Oktober 2021 / Auteur(s): Luc Seton

Groen floreert in De Pijp. Waar voorheen slechts een enkele stokroos zich door de spleten van de stoep omhoog wist te wurmen, tieren nu klimop, clematis, blauwe regen en kamperfoelie welig over de gevels. Tegelwippen is een volkssport geworden. Dit jaar alleen al maakten een miljoen stoeptegels in Nederland plaats voor meer natuur. Onder iedere tegel schuilt een potentieel perkje en de gevel-, stoep- en boomtuintjes schieten als paddenstoelen uit de grond. Stadstuinieren is ongekend populair, al blijkt vaak ook dat het niet louter over rozen gaat. Neergekwakte fietsen, vernieling, uitwerpselen en leeggeroofde perkjes zaaien terreur en achter de façade van vreugdevol groen groeit de frustratie en ontmoediging.

Merlijn in de Tellegenbuurt begon enthousiast een geveltuin met Japans thema. Stad en land had ze afgezocht naar het perfecte ensemble voor langs haar zijgevel. Zorgvuldig plantte ze haar verzameling in zware houten bakken en aardewerken potten, zodat ze niet zouden worden gestolen. Ze had leergeld betaald met de diefstal van haar hemelse bamboe eerder dit jaar. Toen de tuin af was, gloeide ze van trots. Vanuit de hele buurt kwamen complimenten, iedereen vond het prachtig. Merlijns tuin was een ware inspiratiebron. Tot ze, nog geen twee weken later, haar zo gekoesterde tuin deels leeggeroofd aantrof. Teleurgesteld en boos uitte Merlijn haar ongenoegen in een opsporingsbericht op social media. Een ludieke actie, want veel hoop om de planten terug te vinden had ze niet.

Vuurdoorn en berenklauw
De gouden tip bleef inderdaad uit, maar de reacties van lotgenoten uit de buurt waren overweldigend. Hafida vertelde over het volledig uitgegraven tuintje van haar bejaarde moeder en Marie-Louise treurde om haar verdwenen geraniums in gietijzeren plantenhangers die ze van haar moeder erfde. De camelia van Anita, de vijgenboom van Sharon, de acer palmatum van Annemarie en de hortensia’s van Sylvia; stuk voor stuk werden ze uit hun perkjes of pot gestolen. Maar hoe ontmoedigend dit ook is, veel stadstuiniers laten zich er niet door uit het veld slaan. Zo vulden Eliane, Jacqueline en Sander de gaten van hun gestolen planten met doornstruiken: “Vuurdoorn doet het erg goed, maar ook van berenblauw blijven ze wel af .” En Eric, die legde gaas over de aarde voordat hij ging zaaien: “Dan krijg je de planten er nooit heel meer uit.”

Schoffel aan de wilgen
Tuingoeroe Romke van der Kaa (76) kent de problemen. Hij studeerde biologie, tuiniert met passie en schrijft al sinds de jaren ’70 over zijn door schade en schande verworven tuinwijsheden. Naast een veelvoud aan columns en artikelen, publiceerde hij zeven boeken. Het stadstuinieren maakte hij vanaf het prille begin mee: “Ik ben nog van de generatie die illegaal een tegel uit de stoep lichtte om daar een bruidssluier te planten. Daar kon je door de wijkagent een fikse boete voor krijgen. Nu helpt de gemeente je bij het aanleggen van een geveltuin en wordt nieuwbouw er standaard mee opgeleverd.”
Hij krijgt regelmatig mail van lezers die door de geveltuinterreur hun schoffel aan de wilgen willen hangen.

Cameratoezicht
Van der Kaa: “Probleem nummer één, waar ik de meeste vragen over krijg, is de overlast van honden en katten. Met een klein hekje kun je honden op afstand houden. Fietsen trouwens ook. Als dat niet genoeg is, kan eucalyptusolie uitkomst bieden. Daar houden honden niet van. Of je kunt zwakstroom zetten op het hek. Katten zijn lastiger te weren. Tegen hen zijn er afweringssystemen die ultrasoon geluid verspreiden dat we zelf niet kunnen horen, en watersproeiers met sensoren die afgaan bij alles wat beweegt. Die werkt ook tegen dieven en vandalen. Net als een webcam in je vensterbank.” Let hierbij wel op de verplichte melding van cameratoezicht.

Merlijn liet zich niet uit het veld slaan. Sinds kort hangt er niet alleen een webcam aan haar dakrand, maar staat er ook een in de vensterbank van de overburen. De Japanse heester is vervangen door een Chinese roos, waardoor het Japanse thema van haar geveltuin verschoof naar Aziatisch. Ook leuk.

De webcam werkt. Er is niets meer gestolen uit de Aziatische geveltuin van Merlijn. Volhouden loont.

Tien tips tegen geveltuinterreur
• Met een eenvoudig hekje van twijgen en touw weer je honden en fietsen
• Gaas over je zaaibed vóór het zaaien maakt planten stelen niet te doen
• Tegen potplanten verhoogd met pallets plast een hond niet op
• Webcams zijn al vanaf € 7,50 verkrijgbaar
• Bewegingsensoren voor lampen of watersproeiers vanaf € 10,-
• Dierenverjagers op sensor met water of ultrasoon geluid vanaf € 25,-
• Peper, koffie, citroenschillen, mottenballen en cacaodoppen weren katten
• Eucalyptusolie houdt honden op afstand
• Van verveine, wijnruit, essenkruid en ooievaarsbek houden katten niet
• Plant doornplanten als meidoorn en vuurdoorn tegen katten en dieven

 


Geen tijd voor tuinieren, wel een geveltuin?
De Regenboog Groep heeft een geveltuinproject waarbij daklozen tegen een kleine bijdrage wekelijks je tuintje bijhouden. Het is niet nodig thuis te zijn tijdens de werkzaamheden. De Regenboog Groep zorgt voor begeleiding en voor het benodigde gereedschap.
Interesse? Surf dan naar www.deregenboog.org

Zomers buurtfeest in de pijplijn

Datum: 1 juni 2021 / Editie: Juni 2021 / Auteur(s): Luc Seton

Op vrijdag de dertiende augustus is de aftrap van het buurtfestivalweekend in De Pijp. “We zijn bedolven onder de reacties, na onze oproep in De Pijp Krant”, vertelt Lanka Imming van het feestcomité enthousiast. “Het was super moeilijk kiezen uit alle geweldige ideeën die binnenkwamen, maar het is gelukt. In grote lijnen hebben we een programma samengesteld, waar hopelijk iedereen blij van wordt.”

Honderd jaar
Het idee voor dit feest ontstond bij de vrijwilligers van het buurtgebouw aan het Henrick de Keijserplein. “Kijk, daar staat het: Anno 1920”, vertelt vrijwilliger Eveline Dekker en ze wijst naar de tekst boven de ingang, die in de zo typische stijl van De Amsterdamse School geschilderd is. “Vorig jaar bestonden we honderd jaar en dat wilden we groots vieren, maar corona gooide roet in het eten.” Geroutineerd snoeit ze de welig tierende planten van de geveltuin. “We hebben ruim een jaar gehad om alles mooi te maken, maar nu is het klaar.” Eveline lacht. “We willen feesten. En hoe leuk zou het niet zijn om dat met de hele Pijp te doen?”

“In eerste instantie dachten we aan het weekend van 20 augustus, maar het wordt een week eerder”, legt Lanka uit. “Dat strookt beter met de schoolvakantie en nu het vaccineren zo voorspoedig verloopt, kan het gelukkig ook. Al houden we wel een slag om de arm. Mocht het coronavirus weer uit de klauwen lopen, kunnen we de datum natuurlijk altijd verzetten, maar een feest, dat komt er!”

Ook bij andere buurtcentra in De Pijp wordt halsreikend uitgekeken naar het feest. “We hebben hier de laatste jaren een hecht dorpsgevoel gecreëerd en dat missen we nu”, vertelt vrijwilliger Shosh van creatieve ontmoetingsplek Plan C, in het hart van de Diamantbuurt. “Ik weet zeker dat iedereen er heel erg aan toe is om samen het leven weer te vieren.”

Door de hele Pijp
“We hebben gekozen voor een programma dat door de hele Pijp uitvoerbaar is”, vertelt Lanka. “Voor vrijdag de dertiende zijn we bezig met het samenstellen van een pubquiz, voor de gelegenheid ‘De Pijp-Quiz’ genoemd. Wist je bijvoorbeeld dat het Nederlandse cabaret in een nachtclub hier in de Quellijnstraat is ontstaan? Met Eduard Jacobs, onze eerste cabaretier; Die krijg je van mij.” Met een grote glimlach gaat ze verder: “Op zaterdag willen we een talentenshow organiseren met een deskundige jury die streng doch rechtvaardig is. Inzet wordt beloond. En op zondag is er een speciale filmavond met verhalen uit de buurt die worden samengesteld door de filmmakers van JIJ-DE PIJP.”

“JIJ-DE PIJP is nog een beetje de werktitel”, legt Noah Valentyn uit. Samen met vier andere filmmakers is hij met een videokanaal bezig met verhalen uit De Pijp. “Het idee ontstond gelijktijdig bij verschillende filmmakers hier in de buurt. De Pijp is zo rijk aan verhalen. En het afgelopen jaar zijn er ondanks, of misschien wel dankzij corona, mooie verbindingen ontstaan in de buurt.” Het kanaal staat nog in de steigers, maar ze hopen snel de eerste video’s te kunnen maken. “Iedere keer als we samenkomen, zijn er weer nieuwe ideeën. Het enthousiasme is groot. We hopen al eerder wat te kunnen laten zien, maar de echte première is op zondag 15 augustus op het festival.”


Heb jij ook een leuk idee voor het festivalweekend op 13, 14 en 15 augustus, wil je je opgeven voor de talentenshow of wil je meehelpen als vrijwilliger?
Stuur dan een mail naar: buurtgebouwhdk@gmail.com
Updates kun je vinden op www.buurtgebouwhdk.nl en op de socialmediakanalen
van De Pijp Krant
.

Buurthuizen willen gezamenlijk buurtfeest na corona

Datum: 26 april 2021 / Editie: April 2021 / Auteur(s): Luc Seton

Muzikaal jammen en de tango dansen bij Buurtgebouw Henrick de Keijser (HdK), mediteren en qigong bij Plan C of wroeten in de aarde in de buurttuin van Huis van de Wijk: waar De Pijp eens bruiste van de activiteiten, ligt alles nu al ruim een jaar stil. En niet zonder gevolgen. De eenzaamheid is groter dan ooit. Daarom gaan er steeds meer stemmen op voor een zomers buurtfeest, als alles straks weer opengaat.

Kijk voor updates over het buurtfeest op www.buurtgebouwhdk.nl. Wil jij meedenken over en/of helpen bij een buurt(film)feest in het weekend van 21 augustus 2021, stuur dan een mail naar buurtgebouwhdk@gmail.com.