Categorie archieven: Pijpelijntjes

Pijpelijntjes is de titel van de roman van Jacob Israël de Haan, die zich afspeelt in De Pijp begin vorige eeuw. Het boek bracht de auteur in grote problemen, omdat het onverbloemd over een homoseksuele relatie gaat. De rubriek ‘Pijpelijntjes’ eert deze dappere vroegere Pijpbewoner met verhalen van en over even bijzondere Pijpbewoners nu.

“Een gevecht om je gelijk verlies je altijd”

Er stond niet zo heel lang geleden een foto van Rien Becht op het Instagram-account van De Pijp Krant. Daar kwamen heel wat reacties op. Vrolijke, positieve reacties, want velen bleken Rien te kennen als een lieve aanspreekbare man. Toen wij hem bij de Albert Cuyp tegenkwamen – wat ouderwets gekleed, een jagershoedje op –…

“De Amsterdamse covidvariant. Wie weet komt die nog”

Wie kent de straat van Hugo Kaagman niet? De laan van klokkengieter Hemony, vol streetart (ook wel Hemonylaan genoemd)?. Actueel, humoristisch en tegelijkertijd een tijdsbeeld van de afgelopen decennia. Hugo werkt met jablonen als een specifieke vorm van streetart, die de Engelsen ‘stencils’ noemen. Als hij gaat uitleggen wat alles betekent, raakt uw verslaggever geheel…

“Ik heb hier altijd een dorpsgevoel gehad”

We betreden het houtwerkatelier van Ruud Dubel en komen in een voor Pijpse begrippen brede ruimte, wel zeven meter breed. Het pand is in 1876 als een van de eerste gebouwd in dit gebied, in opdracht van de eigenaar van een molen aan de Zaagmolensloot. Dat was nog voor de sloot werd gedempt en de…

“Je kunt nooit moe worden in De Pijp”

Het pleintje is opgebroken, de jaren negentig flatjes zijn met Esscherachtige trappen aan elkaar verbonden. Abdou reageert met zachte stem op de bel beneden. Aan de achterzijde bovenaan is de ingang van zijn appartement. Staande op de overloop word ik verrast door uitzicht op de prachtige binnentuin, waar buurtbewoners kleine percelen vol met planten en…

“Improviseren en mensen op sleeptouw nemen”

Mijn fiets geparkeerd naast een boomspiegeltuintje – goed onderhouden, door Cok naar later blijkt. We maken coronaruimte voor elkaar om ons voor een gesprek te settelen, koffie komt meteen op tafel. Cok Oostveen is 75. Opgeleid als natuur- en scheikundige en na vier jaar voor de klas er de brui aan gegeven: “De muren sloten…

“Ik hoef niet in een hokje”

Jan-Cornelis Toepoel (‘J-C’), 68 jaar, publiceerde een eeuw na Jacob Israël de Haan een boek in eigen beheer over zijn leven als transgender. Hij zit in zijn raamopening en roept me als ik rondkijkend kom aanfietsen. Het huisnummer bij de deur is nauwelijks te zien, zo klein. J-C: “Het is tijdelijk, tot de verfbeurt voorbij…

“De onbezorgdheid is eraf. Dat is jammer.”

De dag is nog jong. het leven op de Cuyp komt traag op gang. Er lopen wat mensen over de markt. Winkeliers staan buiten op de eerste klanten te wachten. Maar in Buitengewoon, de zaak van Martin Colmans, lopen buitenlandse klanten al af en aan. Zoon Sharon helpt ze in het Engels hun weg te…