Wereldmuziekdag: &#8216;De Pijp maakt muziek&#8217;

Sarphatipark bestaat 125 jaar

Datum: 1 juni 2009 / Editie: June 2009 / Auteur(s): De redactie

Het Sarphatipark bestaat 125 jaar en dat wordt gevierd. Stadsdeelwethouder Paul van Grieken gaf daarvoor eind april het startsein.

De afgelopen jaren is hard gewerkt aan de renovatie van het park. Op dit moment legt het stadsdeel de laatste hand aan het herstel van het Liefdesbruggetje, waarmee een opmerkelijk historisch object in het park terugkeert. Mede dankzij de betrokkenheid en inzet van bewoners in de buurt is het Sarphatipark een mooie en groene plek voor iedereen. U kunt nu meedenken over activiteiten voor de viering!

Historie
Stadsingenieur Van Niftrik ontwerpt in 1884 het Sarphatipark in de Engelse landschapsstijl: afwisselend, verrassend, geheimzinnig en schilderachtig. Het grotere Vondelpark is in Nederland het eerste park in deze stijl. Hoewel het Sarphatipark veel kleiner is slaagt hij er toch in – door gebruik te maken van verschillende technieken – de illusie van een groot park bij de bezoekers op te wekken. Compleet met bruggetjes, fonteinen en een waterval. Het gebouwtje bij de 1e van der Heijdenstraat dient als gemaal. In 1885 is de bodem van het park klaar en kan de eerste boom geplant worden. Het monument voor Sarphati, in het midden van het park, wordt een jaar later onthuld. In 1888 krijgt het park officieel de naam ‘Sarphatipark’.

Gebruik
Het Sarphatipark biedt voor elk wat wils. In de noordwestzijde is een speelplaats voor de allerkleinsten ingericht. Op zonnige dagen ravotten hier tientallen kinderen op het in oktober 2000 geplaatste speelkasteel. In het zuidoostelijke gedeelte zijn recreatieve voorzieningen voor jongeren ingericht. Hier kunnen ze volleyballen, basketballen en tafeltennissen. Verder is een onderscheid gemaakt tussen een hondenuitlaatgebied (het zuidelijke gedeelte) en een gebied verboden voor honden (het noordelijke gedeelte).

Op mooie dagen stroomt het Sarphatipark vol met zonaanbidders die zich neervlijen op de van hondenuitwerpselen gevrijwaarde gazons waar het goed toeven is met een hapje en een drankje. Het park biedt ook nog onderdak aan een ecologisch centrum “het Groen Gemaal”, van waaruit medewerkers van het natuur- en milieuteam De Pijp van Wijkcentrum Ceintuur een plantenruilsysteem runnen. Deze zomer ook op zaterdagmiddag open!

Denk mee en doe mee
Stadsdeel Oud-Zuid, Waternet en Wijkcentrum Ceintuur willen het 125 jarig bestaan van het Sarphatipark begin september vieren met kleinschalige activiteiten in het park. Tot nu toe hebben we bedacht dat er op de woensdagmiddag 2 september kinderactiviteiten plaatsvinden en op zaterdag 5 september 2009 diverse rondleidingen.

Alle artikelen van De redactie:

Doorstroomhuis geopend

Datum: 1 december 2008 / Editie: December 2008 / Auteur(s): De redactie

Op 4 december werd Je Eigen Stek (JES) in de Tolstraat 86 officieel geopend.

Het is een doorstroomhuis in zelfbeheer voor daklozen. De 16 bewoners zijn daklozen, zonder verslavingen en zonder ernstige psychiatrische problemen. Het biedt hen de mogelijkheid om door te stromen naar een zelfstandige woonvorm en daarmee naar een ‘normale’ plaats in de maatschappij. De bewoners voeren een zelfstandig beleid en nemen zelf actief het heft in handen om hun eigen leven weer op de rails te krijgen. Zij worden ondersteund door ondermeer HVO-Querido en Eigen Haard. Welzijnsorganisatie Puur Zuid begeleidt de bewoners nadat zij het doorstroomhuis hebben verlaten zodat zij niet opnieuw in de problemen komen zoals in het verleden nogal eens gebeurde. Sinds september zijn er al drie bewoners vertrokken naar een zelfstandige woning.

De voorziening is gerealiseerd met subsidie van de gemeente Amsterdam. Het aanbieden van zorg en onderdak aan dak- en thuislozen is een belangrijke opgave voor de centrale stad en de stadsdelen gezamenlijk. Het gaat immers om een kwetsbare groep mensen. Door daklozen meer onderdak te bieden zal de overlast op straat verminderen. Naast uitbreiding van voorzieningen wordt ook onderzocht of bestaande opvanglocaties voldoen aan de eisen van de tijd. De opvang in de Tolstraat voldeed daar duidelijk niet aan. De vernieuwde locatie geeft nu ruimte aan een nieuwe, unieke vorm van opvang.

Je Eigen Stek wil graag een goed contact met de buurt. Op 23 september organiseerden zij een open dag. Er komt een begeleidingscommissie om signalen uit de buurt en eventuele klachten snel op te pikken en aan te pakken.

Alle artikelen van De redactie:

Ecologisch ruilcentrum GroenGemaal heeft vijverwaterpomp

Datum: 1 december 2008 / Editie: December 2008 / Auteur(s): De redactie

Met alle regen en kou is het momenteel niet het eerste waar je bij stil staat: planten water geven. Toch denken we er hier bij het Groen Gemaal alvast over na, met het oog op het komende jaar. Omdat het Groen Gemaal in het Sarphatipark een ecologisch ruilcentrum is, kiezen we voor duurzame oplossingen die milieuvriendelijk zijn.

Planten water geven kan goed met grondwater. Misschien zelfs wel beter omdat hier allerhande voedingsstoffen inzitten. Daarom hebben we geprobeerd een grondwaterpomp te installeren. Op de meeste plaatsen in de Pijp zit het grondwater al op een metertje diep. Dieper in de grond wordt het water zouter. Het zoete water kan gemakkelijk uit de grond gepompt worden door onder grondwaterniveau een filterbuis aan te brengen, daar een buis op aan te sluiten en daar bovenop een pomp te installeren.

Toch kwam er een kink in de kabel. Als je in Amsterdam een pomp slaat tref je de moddermengsels (zie kader) aan tussen ongeveer 3 en 6 meter diepte. De samenstelling van de ‘modder’ onder het Sarphatipark is echter anders: het is zulke blubber dat al pompend de buizen volgezogen worden met dat spul. Om de pomp toch werkend te krijgen hebben we de boel ‘belazerd’. Ondergronds zit nu geen filter die het water uit de grond trekt, maar een slang die naar de vijver achter het Groen Gemaal loopt. Geen grondwaterpomp maar een vijverwaterpomp dus. Wel is het water groen van de algen in plaats van bruin van het ondergrondse veen. Door het vele eenden- en meeuwenvoeren is het water in het park erg rijk aan vogelpoep dat dient als voedingsstoffen voor algen.

Nóg beter: Regenwater
Een grondwaterpomp is leuk en bespaart leidingwater. Nóg beter voor het milieu is het gebruik van regenwater dat anders in de riolering zou verdwijnen. U bespaart hiermee niet alleen leidingwater, u voorkomt ook dat dit relatief schone water onnodig de rioolwaterzuivering belast. Sluit dus een regenton aan op uw regenpijp. In de geveltuin van Wijkcentrum Ceintuur aan de Gerard Doustraat staat er sinds kort eentje die het water langzaam aan onze geveltuin afgeeft. Zo hoeft er veel minder water gegeven te worden. Het Groen Gemaal gebruikt al jaren regenwater, maar soms raken de regentonnen in de zomer leeg. Dan is er nu de vijverwaterpomp om dat op te vangen, en om de armspieren wat te oefenen.

Groen Gemaal, Sarphatipark 20
Open van ma t/m do van 13.00 – 17.00 uur.
Meer informatie over tuinpompen: www.tuinpomp.nl

Blubber
De ondergrond van Amsterdam bestaat uit blubber, een mengsel van klei, veen en zand in verschillende verhoudingen op verschillende dieptes. Grofweg zit op een meter of 11 diepte een laag zand van iets meer dan 2 meter dikte (ter hoogte van het Sarphatipark).
Deze laag is ontstaan ten tijde van de laatste ijstijd toen een groot deel van het latere Nederland en de Noordzee een poolwoestijn was. Zand werd door rivieren afgezet en over het land heen geblazen. In de daarop volgende warmere tijden steeg de zeespiegel en werd het op land ook natter waardoor er veen ging groeien. Zeewater drong in bepaalde periodes in de veengebieden binnen waardoor er kweldergebieden ontstonden en er klei en fijn zand werd afgezet.

Alle artikelen van De redactie:

Buitenlandse studenten ontdekken De Levante

Datum: 1 oktober 2008 / Editie: October 2008 / Auteur(s): De redactie

Ze waren in Berlijn en Amsterdam om kunstinstellingen te bezoeken en zich te informeren over de stand van zaken op het gebied van design.

De studenten grafisch ontwerp van de International Academy of Design & Technology (IADT) Seattle ontdekten bij toeval Stichting De Levante en kregen er een rondleiding en uitleg over de tentoonstelling ‘Arabic Graphics: The work of Tarek Atrissi’.

Ze waren verrast door de rijkdom van de visuele cultuur van de oriëntaalse wereld. Studenten van de Rietveld Academie, de Design Academy uit Eindhoven en verschillende universiteiten uit Syrië, Jemen en Oman brachten al eerder een bezoek brachten aan De Levante.

De stichting stelt zich ten doel voor steeds meer mensen een bron van inspiratie te zijn en hun een andere, verrassende kijk te bieden op hedendaagse kunst uit de oriëntaalse wereld.

Alle artikelen van De redactie:

Krakers in of uit de buurt?

Datum: 1 september 2008 / Editie: September 2008 / Auteur(s): De redactie

Elders in deze krant (hierboven) vindt u een artikel over een wetsvoorstel om kraken voorgoed te verbieden.

Net voordat dit voorstel werd aangeboden aan de Tweede Kamer was onze verslaggever op pad om bewoners van de Pijp te interviewen over hun ervaringen met krakers. Ze woonde zelf vroeger in één van de ‘Bakkerpanden’. Hier volgt haar verslag:

Ik begon in de Henrick de Keijserstraat, bekend en berucht door de “Bakkerpanden”. Een aantal vroegere bewoners was een half jaar ondergebracht in wisselwoningen. Ze zijn blij weer terug te zijn in “hun straat”. Niet altijd in hetzelfde huis want de meeste appartementen zijn koopwoningen geworden, ondanks de overwinning op projectontwikkelaar Bakker. Tijd voor een feestje zou je zeggen.

Op de aangekondigde dag, het feest ging op het laatste moment niet door, kwam een groep krakers vragen waar het ‘feestje’ was. Ze waren duidelijk niet van plan in de feestvreugde te delen, sterker nog, volgens ooggetuigen waren ze van plan het feest juist te verstoren!

Na deze anekdote kwamen de verhalen pas goed los, over de krakers, de overlast, de herrie, de honden, de wietlucht, de stampende schoenen midden in de nacht boven je hoofd en op de trap. De krakers wekten de indruk op te komen voor de huurders maar volgens de huurders die we interviewden was hun komst de laatste druppel. In dit geval was het middel erger dan de kwaal die Bakker heette.

Een mevrouw kreeg het bijna te kwaad toen ze vertelde dat de krakers die nu in de Verbindingsstraat wonen de huizen willen gaan opknappen samen met de eigenaar. En dat terwijl jonge mensen die zich gewoon inschrijven twaalf jaar op een woning moeten wachten.

Op naar de Verbindingsstraat, kijken of ze al begonnen zijn met opknappen. Het is vroeg, zaterdag rond 12.00 uur. Geen kraker te bekennen, ook niet bij hun café op de hoek.

Een buurtbewoonster vertelt ons dat de krakers voor veel geluids- en andere overlast zorgen. Zij heeft erover gedacht haar woning te verkopen maar ze is bang dat haar huis flink in waarde is gedaald door de aanwezigheid van de kraakpanden.

Een langslopende meneer met hond vertelt over de buitenlandse jongeren die in de huizen wonen, over de drank en de drugs, over het feit dat hij op een ochtend de hond uitliet en dat een paartje op de bank dingen deed die je normaal gesproken binnenshuis doet.

Gelukkig was het nog geen schooltijd. Inderdaad, er staan stoelen en een bank buiten. Zouden ze een horeca- en een terrasvergunning hebben? Daar komen de eerste krakers naar buiten, met een biertje in hun hand. Ze gaan op de buitenmeubels zitten, ik neem maar geen foto’s. Net als de geïnterviewden en de krakers blijf ik liever anoniem.

Alle artikelen van De redactie:

Edelsteen flonkert weer

Datum: 1 augustus 2008 / Editie: August 2008 / Auteur(s): De redactie

Het dagelijks bestuur van het stadsdeel heeft besloten gebouw de Edelsteen te herontwikkelen.

De Edelsteen is een voormalig schoolgebouw aan het Smaragdplein, midden in de Diamantbuurt. De Edelsteen is voor iedereen en wordt een levendig buurtcentrum dat ingericht wordt volgens de wensen van de bewoners.

Deze wensen zijn ondermeer ruimte voor ontmoeten, bewegen, sporten, dansen en yoga, maar ook een terrasje en een kookgelegenheid. Bewoners en jongeren krijgen invloed op de programmering van het buurtcentrum.

Naast reguliere buurtcentrumactiviteiten zal de Edelsteen ook herbergen: een artist-in-residence projectruimte. Kunstenaars uit de buurt krijgen hier de gelegenheid om projecten uit te voeren waarin de bindende factor in de buurt centraal staat (community-art).

De kunstprojecten ondersteunen de doelstelling van de Edelsteen om een aantrekkelijk en interessant gebouw voor de buurt te zijn. Daarnaast krijgen een plek: een internationaal netwerk van kweekvijvers voor sociale innovatie en Smart Moves, een organisatie die jongeren en ouderen begeleidt naar school en werk.

Lieke Thesingh, wethouder Jeugd is erg blij met de komst van dit buurtcentrum: “Wat ik vooral belangrijk vind is dat er straks een centrum komt dat door de buurt wordt gedragen en waar bewoners, jong en oud, hun eigen activiteiten kunnen ontplooien. Het wordt echt een plek voor ontmoeten”.

Het besluit zal binnenkort worden voorgelegd aan de stadsdeelraad.

Alle artikelen van De redactie:

De woonvisie van Huurdersvereniging De Pijp

Datum: 1 juni 2008 / Editie: June 2008 / Auteur(s): De redactie

Het Stadsdeel Oud-Zuid stelt een nieuwe woonvisie op. De Concept Woonvisie lag tot en met 6 mei ter inzage op het stadsdeelkantoor. Iedereen kon zijn eigen zienswijze kenbaar maken. De Huurdersvereniging de Pijp heeft gereageerd. Hieronder leest u een aantal zaken die de HvdP onder de aandacht heeft gebracht.

Pleiten voor aanpassing regels door gemeente en Rijk
We missen in de nota soms durf en visie als het gaat om de aanpak van problemen waar het stadsdeel niet direct invloed op heeft. We begrijpen dat het stadsdeel maar een beperkte invloed heeft op de woningmarkt, maar juist daarom is het op een aantal punten zo belangrijk dat richting gemeente en rijk gepleit wordt om regels zo aan te passen dat problemen aangepakt kunnen worden. Veranderen van regels is vaak een kwestie van lange adem, maar juist argumenten en voorbeelden van een lokale overheid kunnen daar een nuttige invloed op hebben. We denken dan bijvoorbeeld aan aanpassingen van de huisvestingswet (landelijk) en verordening (gemeentelijk) om speculatie tegen te gaan en te zorgen dat panden alleen gesplitst kunnen worden als dat in goed overleg met en zonder druk op de huurder gaat.

Aanpak speculatie en leegstand
Speculatie en leegstand zijn ongewenst en slecht voor kopers en huurders. We vragen het stadsdeel bij de landelijke politiek actief te pleiten voor aanpak van deze problemen door:
• splitsingsvergunning koppelen aan de eigenaar in plaats van aan een pand, zodat niet gespeculeerd kan worden met een aanvraag of een vergunning;
• alleen een splitsingsvergunning afgeven als vooraf goede afspraken zijn gemaakt met de bewoners over hun recht om te blijven en hun positie bij een verbouwing;
• goed toezicht op vastgoedhandel: onderzoek door de belastingdienst naar de financiering van alle betrokkenen bij waardestijgingen van meer dan 10%, bij meer dan twee verkopen per jaar en zeker bij meerdere verkopen per dag;
• meldingsplicht voor notarissen, maatregelen tegen notarissen die meewerken aan meerdere verkopen per dag en aan verdachte ABC-transacties;
• belasten van de winst bij verkoop;
• actieve aanpak van leegstand door korte termijnen te geven voor verbouwing en het mogelijk te maken lokale belasting te heffen op leegstaande woningen en gebouwen.

Stop op splitsen in de particuliere voorraad
In de centrale stad wordt al gesproken over het vrijgeven van een nieuw quotum voor splitsen in de particuliere sector na 2010. Onze buurt heeft genoeg te lijden gehad van de eerste splitsingsgolf. We verzoeken het stadsdeel met klem te pleiten bij de Centrale stad tegen een nieuw quotum te splitsen woningen.

Verder keren we ons tegen constructies waarbij woningen van particulieren worden opgekocht door corporaties en vervolgens worden gesplitst op basis van de afspraken over het splitsen van corporatiewoningen. Dat klinkt als een mooie oplossing voor problemen zoals bij de Bakkerpanden, maar het zet de deur open voor dubieuze constructies waarbij corporaties bevoordeeld worden ten opzichte van andere eigenaren. Wij zijn van mening dat de afspraken over verkoop van corporatiewoningen alleen moeten gelden voor de woningen die op het moment van het maken van die afspraken in het bezit waren van de desbetreffende corporatie.

Stadsvernieuwingsurgentie
Een groot deel van de beschikbare sociale huurwoningen gaat naar mensen met een stadsvernieuwingsurgentie. Daardoor is het voor starters, jongeren, ouderen en andere doelgroepen extra moeilijk aan een geschikte woning in OudZuid te komen. We vragen ons af of het mogelijk is een deel van het woningaanbod alleen toegankelijk te maken voor mensen zonder SV-urgentie. Verder vragen we ons gezien het grote aantal SV-urgenties af of het nog wel gewenst is dat eigenaren van een te splitsen pand bij het Openbaar Grondbedrijf Amsterdam een SV-status kunnen kopen voor de huurders in hun pand. Het lijkt ons zinvol stedelijk af te spreken hier van af te zien, in elk geval zolang er gelijktijdig een grote Stedelijke Vernieuwingsoperatie aan de gang is in de Tuinsteden en Noord.

Aanpak achterstallig onderhoud
We weten dat het stadsdeel werkt aan een beleid van actieve handhaving bij achterstallig onderhoud. Dit missen we echter in de woonvisie. Ook missen we een visie op het onderhoudsbeleid bij te splitsen of gesplitste panden. Vaak ontstaat hierbij een te kleine en niet goed functionerende Vereniging van Eigenaren. Als deze onvoldoende reserveert voor noodzakelijk onderhoud ontstaat zo vanzelf de stadsvernieuwingsopgave voor de toekomst en dat lijkt ons niet gewenst. Ook hier is een pleidooi richting gemeente en Rijk gewenst om de Huisvestingswet en –verordening zo aan te passen dat splitsen alleen mogelijk is als een VVE ontstaat van voldoende omvang om goed te kunnen functioneren.

Short-stay
Verhuur van minder dan drie maanden zien wij als een ongewenste aantasting van de positie van de huurder. We vragen het stadsdeel bij de Centrale Stad te pleiten om deze termijn op te nemen als maatstaf. De in de conceptnota genoemde periode van een week is geen short-stay maar gewone pension of hotelverhuur.

Verder achten wij short-stay in panden met regulier verhuurde woningen ongewenst vanwege het grote aantal verhuisbewegingen wat zo ontstaat en overlast geeft voor de overige bewoners.

Toezicht op verdeling woonruimte
We pleiten voor monitoren op stadsdeelniveau van de aantallen nieuw verhuurde woningen per doelgroep. Nu gebeurt dit door de corporaties in het ‘centrumgebied’, maar dat is te grofmazig. Voor het stadsdeel is van belang afspraken te maken en te controleren op stadsdeelniveau.

Verder pleiten we bij de aanpak van woonfraude voor het concentreren op degenen die misbruik maken van de situatie. Zoeklichtoperaties zouden niet primair gericht moeten zijn op de mensen die door woningnood gedwongen onderhuren, maar op degenen die daar misbruik van maken. Bemiddelingsbureaus die corporatiewoningen verhuren tegen woekerhuren zouden streng bestraft moeten worden. Zoeklicht zou zich vooral op deze bureaus moeten richten en het aanbod en de boekhouding van alle bureaus actief moeten doorlichten.

Actieve aanpak van illegale hotels is een goed streven. Dit alles vraagt wel om voldoende capaciteit voor handhaving.

Specifieke opmerkingen m.b.t de doelstellingen en voorstellen in de conceptnota voor zover niet al hierboven genoemd:
• Een doelstelling van 45% van de woningvoorraad met een huur tot 520 euro is te laag. Een eenmaal verdwenen betaalbare huurwoning komt vrijwel nooit meer terug, dus dit is een niet omkeerbaar proces waarbij erg voorzichtig gehandeld moet worden. De reacties op de campagne ‘In mijn wijk’ wijzen uit dat het draagvlak voor verder verkleinen van het aantal betaalbare huurwoningen erg gering is.
• Tevens actief zoeken naar niet meer te verhuren bedrijfsgebouwen die in woonruimte omgezet kunnen worden.
• Gezien de grote behoefte aan grotere woningen voor gezinnen zou met corporaties afgesproken moeten worden dat alle woningen in dit segment aangeboden worden aan gezinnen.

Alle artikelen van De redactie:

Safiera Möller interviewt Lieke Thesing

Datum: 1 maart 2008 / Editie: March 2008 / Auteur(s): De redactie

(Wethouder Jeugdzorg en Onderwijs)

´Ik ben Safiera Moller Costa, 19 jaar oud en ik woon mijn hele leven al in Amsterdam Oud-Zuid. Via een vriendin van mijn moeder ben ik in contact gekomen met Streetcornerwork. Dit was in eerste instantie alleen om mij te helpen bij het solliciteren naar een stageplek in het kader van mijn opleiding Sociaal Pedagogisch Werk. Ze hebben mij geholpen om een goed C.V. op te stellen. Omdat ik last heb van faalangst, heeft mijn begeleidster me moed ingesproken en heb ik bij streetcornerwork ook een sollicitatietraining gevolgd. Hierdoor heb ik een stageplek gevonden bij Alexandria, een opvang voor dak- en thuisloze tienermoeders. Daarnaast is mijn thuissituatie erg problematisch. Daarom ben ik sinds kort aangemeld bij Begeleid Wonen Amsterdam. Ik heb dus zowel privé als in mijn werk ervaring met jongeren met problemen.´

» Welk beeld heeft u van de jongeren in Amsterdam Oud Zuid?
Ik heb een positief beeld van de jongeren in dit stadsdeel. Ik vind het onzin dat jongeren gelijk staat aan problemen en het woord ‘ hangjongeren’ wil ik niet meer horen. OudZuid staat bekend als chique, maar er zijn af en toe ook problemen. Dat is jammer en daar moeten we snel iets aan doen. Daarom is het goed dat Streetcornerwork er is, daar ben ik blij om. Ik zie dus wel dat er jongeren zijn met problemen.

» U ziet dus wel het verschil tussen bijvoorbeeld de Diamantbuurt en chiquere wijken?
Die zie ik zeker: verschillen in opleiding, het inkomen van de ouders, verschillen in de buurt en de voorzieningen die er zijn. Op scholen in andere buurten bestaan ook problemen. Andere problemen, maar ze zijn er wel. Jongeren zijn mensen op zich, hun gedrag en problemen hangen vaak van hun omstandigheden af.

» Hebt u zelf ervaring met jongeren tussen de 13 en 23 jaar oud. Of spreekt u wel eens met jongeren uit de buurt?
Ik praat regelmatig met jongeren en ben ook wel eens met Streetcornerwork mee geweest. Ik praat zowel in jongerencentra met ze als op scholen. Ik zit hier wel mooi op een kantoor aan het Vondelpark, maar meestal ben ik niet hier. Vergaderen doe ik ook liever op locatie. Bijvoorbeeld in jongerencentra, want daar komen jongeren zodat je die tegelijk ook zelf ziet.

» Wat weet u van de dak- en thuisloze jongeren in dit stadsdeel?
Weinig. Met deze groep kom ik veel minder vaak in contact. Misschien weet ik er wel te weinig van af. Ik hoor wel veel via mijn broer, die werkt ook bij Streetcornerwork in Zuid-Oost, maar ik hoor weinig vanuit mijn eigen buurt. Misschien is het goed om daar iets mee te doen.

» Wat zijn volgens u de belangrijkste problemen van de jongeren in dit stadsdeel?
Ik zie tegenstellingen tussen groepen jongeren en bewoners. De jongeren hebben aan Buurtcentrum De Pijp bijvoorbeeld een mooi buurthuis, maar jongeren zeggen hierover weer ‘jullie willen ons daarin wegstoppen’. Ik zie ook een scheiding tussen jongeren onderling. De verschillen tussen zwarte en witte scholen bijvoorbeeld, dat vind ik een probleem.

Wat betreft concrete problemen ben ik heel actief bezig met het voortijdig schoolverlaten. Als je je schoolopleiding niet afmaakt, heb je geen basis om aan werk te komen en glijd je verder af in ellende. Dit gaat vaak van ouders op kinderen over.

Daarnaast vind ik het blowgedrag van jongeren erg problematisch. Af en toe een jointje roken is geen probleem, dat heb ik zelf ook wel eens gedaan, maar het blowen van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat is zorgwekkend. En het gaat mij niet om de overlast die dit veroorzaakt, maar om de jongeren zelf. Gedragsveranderingen zijn hierin belangrijk, het gaat om de onderliggende problematiek.

» Waar hebt u de afgelopen tijd aan gewerkt op het gebied van jeugd & veiligheid en wat is uw belangrijkste doel op het gebied van jongeren voor het komende jaar?
Zoals ik net al zei, ben ik actief bezig met het voortijdig schoolverlaten. Streetcornerwork is hierin een belangrijke taak gegeven, vooral op het gebied van risicojongeren. Maar ook de scholen zelf, vooral de ROC’s hebben hierin een grote rol. Ook als jongeren niet meer leerplichtig zijn. Jongeren moeten hun opleiding afmaken; ze moeten binnenboord blijven tot hun 23ste jaar.

» Gelden deze plannen alleen voor Stadsdeel Oud-Zuid?
Nee, dit geldt voor heel Amsterdam. In Oud-Zuid zitten bijvoorbeeld twee keer zoveel jongeren op school als er wonen en veel jongeren uit OudZuid zitten weer in andere stadsdelen op school. Je kunt dit dus niet per stadsdeel regelen, helemaal niet als het om voortgezet onderwijs gaat. Er bestaat een stedelijke werkgroep waarin gepraat wordt door scholen, maar ook jeugdzorg zit erin, alle instanties die betrokken zijn bij jongeren zitten bij deze overleggen. Maar we moeten ook zorgen voor goede voorzieningen buiten de scholen; buurtcentra zijn belangrijk, dat hoort er allemaal bij. We doen bijvoorbeeld zo verschrikkelijk veel in de Diamantbuurt, als je kijkt wat daar de afgelopen tijd allemaal gebeurd en opgezet is, krijg je een hele waslijst. Nu is deze buurt gelukkig weer positief in het nieuws, maar er was daar veel aan de hand.

» In Stadsdeel Oud-Zuid is vrij veel te doen voor de jeugd. Er worden in verschillende buurthuizen veel activiteiten georganiseerd. In de buurthuizen komen wel steeds dezelfde vaste groepjes jongeren. Hierdoor vermengt de jeugd uit bijvoorbeeld de Diamantbuurt zich helemaal niet met de jeugd uit de stadionbuurt. Wat vindt u daarvan?
Dat vind ik ook heel jammer. Ik snap dat jongeren in hun eigen buurt willen blijven als ze jonger zijn en er zijn weer grootstedelijke voorzieningen voor als ze ouder zijn. Maar het ligt ook aan de jongeren zelf, ik hoor bijvoorbeeld van jongeren uit de Diamantbuurt dat ze Buurtcentrum De Pijp al te ver vinden. We hebben een tijdje geleden een jongerenparlement opgezet, zoiets zou ik bijvoorbeeld ook grootstedelijk willen doen.

» Ook is het jongerenwerk in Zuideramstel strikt gescheiden van dat in Oud-Zuid. Hierdoor zijn wij bijvoorbeeld niet welkom in het buurthuis van de Rivierenbuurt en andersom, terwijl deze buurten alleen maar door een brug gescheiden worden. Waarom is dat?
Hier ga ik wel wat van zeggen. Ik vind dit soort scheidingen erg vervelend, zowel van andere instellingen als van instanties die met jongeren werken. Dit ga ik even met collega’s bespreken, want volgens mij is dit niet zo bedoeld.

» Ja, want ik had vroeger bijvoorbeeld veel vriendinnen in de Rivierenbuurt, omdat ik zelf net aan de brug woonde. Als ik met hun naar buurthuis ’t Plein ging, mocht ik vaak niet naar binnen omdat ik uit Oud-Zuid kwam.
In Oud-Zuid hebben wij zelf een heel groot buurtcentrum zitten. Jongeren willen juist meer dingen op verschillende plekken in de buurt, bijvoorbeeld ruimtes in huiskamersfeer, en niet persé een groot buurtcentrum.

» Ik sta sinds kort op de wachtlijst van Begeleid Wonen Amsterdam. Voordat ik een eigen plek krijg toegewezen, moet ik ruim een jaar wachten. Ik zou kunnen kiezen voor een overbruggingsplek of een ander soort tijdelijke opvang, maar het type jongeren dat daar gebruik van maakt past niet bij mij. Al deze plekken worden bewoond door dakloze jongeren, die echt op straat wonen en dus ook niet douchen bijvoorbeeld. In Oud-Zuid is er juist veel sprake van thuisloze jongeren. Thuisloze jongeren verschillen wezenlijk van dakloze jongeren, omdat ze het echte straatleven niet gewend zijn maar wel veel problemen hebben. Zal er de komende tijd specifieke aandacht besteed worden aan thuisloze jongeren?
Geschikte veilige, hygiënische plekken voor de groep thuisloze jongeren zijn er niet, dat weet ik, ik ken het probleem. Ik zeg niet dat het snel opgelost gaat worden, maar we zijn bezig met het ontwikkelen van een nieuw woningbeleid. We willen dat er een aantal woningen beschikbaar gesteld wordt voor jongeren; plekken met begeleiding. We zijn bezig om de woningcorporaties daartoe over te halen. Sommige jongeren moeten uit hun ouderlijk huis weg om een basis te hebben voor hun toekomst. We willen zulke plekken als verbinding hebben tot BWA en daar willen we in Oud-Zuid aan gaan werken.

» Op mijn stage zie ik bijvoorbeeld de wachtlijsten voor Alexandria.
Meiden die geplaatst worden hebben dan in de tussentijd al teveel meegemaakt omdat ze geen veilige plek hebben. In Stadsdeel Oud-Zuid is hier helemaal niets voor.
Dat weet ik. Daarom moeten er aparte maatregelen komen, ook voor deze groep.

» Voor bijna elke opvangplek bestaan er lange wachtlijsten. Voor een plek in Alexandria waar ik stageloop, moeten jongeren zes tot tien maanden wachten. Andere opvangplekken hebben meestal ook een wachtlijst, zelfs de noodbedden. In Oud-Zuid is er vrijwel geen opvang. Gaat u hier aandacht aan besteden?
Hier wordt binnenkort over gepraat. Ik ga hiervan een aparte opdracht maken. Van de projectcoördinator van Streetcornerwork heb ik al veel informatie hierover gekregen en daar gaan we naar kijken.

» Terwijl dak- en thuisloze jongeren meestal op meerdere gebieden problemen hebben, moeten ze toch aan veel eisen voldoen om in aanmerking te komen voor begeleid wonen. Ze moeten bijvoorbeeld twee jaar ingeschreven staan in Amsterdam, nogal een vreemde eis om aan dak- en thuisloze jongeren te stellen. Hierdoor komen ze vaak niet in aanmerking voor begeleid wonen. Erkent u dit probleem en heeft u over een oplossing nagedacht?
Dit is één van de dingen waar tegenaan gelopen wordt inderdaad. Daar heb ik het met iemand over gehad op een bijeenkomst van Streetcornerwork. Er vallen een aantal jongeren buiten de boot, terwijl BWA wel plekken heeft. Deze keten moeten we sluitend maken.

» Daarnaast moeten jongeren een bepaald inkomen hebben en hun schulden moeten geregeld zijn. Ook voor schuldhulpverlening moeten jongeren ingeschreven staan. Dat terwijl veel jongeren met schulden worden uitgeschreven door dreiging van deurwaarders. Gaat hier de komende tijd iets aan gebeuren?
Ik zal hier ook aandacht aan geven.

» De afgelopen maanden is er in de media veel aandacht besteed aan pinpasfraude. Jongeren worden verleid en soms zelfs gedwongen om hun rekening beschikbaar te stellen voor criminele praktijken. Wanneer de politie of bank erachter komt, wordt de bankrekening geblokkeerd en mogen jongeren nooit meer een bankrekening openen bij welke bank dan ook. Hierdoor krijgen zij nooit meer de kans om in de toekomst zelfstandig hun financiën te beheren. Vindt u dit geen te zware straf en denkt u niet dat jongeren op deze manier juist blijven hangen in het criminele circuit? Een eerlijke baan wordt namelijk moeilijk als het salaris niet kan worden overgemaakt op een eigen bankrekening.
Hoe gaat die pinpasfraude dan precies in zijn werk? Wat moet ik me daar bij voorstellen?

» Nou, bijvoorbeeld aan een vriendin van mij werd gevraagd door een paar jongens, of zij een groot bedrag geld op haar rekening mochten storten, zodat ze het daarna via haar weer konden overmaken op een andere rekening. Zij dacht dat ze daarmee niks verkeerds deed, want zij had het geld niet gestolen. Maar de bank kwam daarachter en nu mag ze nergens meer een rekening openen omdat ze op zo’n zwarte lijst staat.
Dit is iets wat ik bij de zorgcoördinator van de Ketenunit moet aankaarten. Ik snap wel dat zoiets niet mag en dat het straf verdient, maar niet voor de rest van je leven. Ik zal dit ook even gaan uitzoeken.

» Onderwijs en scholing zijn erg belangrijk voor jongeren. Nu is het zo dat jongeren die zich slecht gedragen op school of problemen hebben naar een lager niveau gezet worden. Jongeren die van school gestuurd zijn, kunnen zelfs alleen maar naar ROC niveau 1. Denkt u niet dat dit zorgt voor meer schooluitval onder jongeren die een hoger niveau aankunnen? Worden er in de toekomst voorzieningen getroffen zodat jongeren met gedragsproblemen toch op een hoger niveau een opleiding kunnen volgen?
Dit soort dingen zijn absoluut niet de bedoeling. Ik kan me best voorstellen dat jongeren op deze manier af en toe afhaken. We zijn de laatste tijd bezig om opleidingen aan elkaar te schakelen. Maar hoe ziet jouw schoolcarrière er dan precies uit? Daar ben ik nu wel benieuwd naar.

» Ik heb in de eerste klas eerst HAVO/VWO gedaan en toen MAVO/ HAVO. Door problemen thuis ben ik naar de tweede klas van de MAVO gegaan. Toen ben ik blijven zitten en daarna ben ik weer blijven zitten. Voor de tweede keer blijven zitten mocht niet meer, dus ben ik toen naar het MBO gegaan en heb ik mijn kaderdiploma gehaald. Op het MBO heb ik wel mazzel gehad, want ik mocht aan de hand van toetsen uiteindelijk naar niveau 4. En nu doe ik dus de opleiding tot Sociaal Pedagogisch werk.
We willen naast uitstromers nu ook meer gaan letten op afstromers. Dan moeten we kijken naar de bewegingen van leerlingen, ook al zit de leerplicht er niet op. We zijn nu nieuwe beleidslijnen aan het uitzetten zodat er meer aandacht wordt besteed aan ontwikkelingslijnen van leerlingen. Dit punt is dus al onder de aandacht.

» Ja, want ik had nu eigenlijk al in 2 HBO kunnen zitten. En wat ook raar is, is dat PPI (Preventieve Pedagogische Interventies, red) scholen geen landelijke examens hebben, zodat je niks aan de cijfers hebt die je daar gehaald hebt.
We zitten bovenop dit soort dingen, want we moeten met betere resultaten komen op het gebied van scholing. Er zitten nog wel wat gaten in het nieuwe beleid, maar daar wordt hard aan gewerkt. Eigenlijk zouden we een beleidsoverleg moeten plannen met Streetcornerwork. Dit doen we ook regelmatig met Combiwel dus dat zouden we ook met hun moeten doen.

www.streetcornerwork.eu

Alle artikelen van De redactie: