‘‘Het gevoel van klei vind ik verrukkelijk!’’

Datum: 13 juni 2025

Keramiek is bijna net zo oud als de mensheid. Het zelf vervaardigen leek te verdwijnen maar is sinds een paar jaar aan een opmars bezig.

In De Pijp zijn steeds meer adressen waar je een cursus keramiek kunt volgen. In gesprek met zeer ervaren keramist Hanneke van Wijk.

Hanneke stond voor het eerst met haar handen in de klei tijdens de introductiedagen van de studie Maatschappelijk Werk. In 1972, toen ze in Canada werkte, volgde ze een cursus draaien op de pottenbakkerschijf. Daar kreeg ze te horen: “Het kost je zeven jaar voor je dat beheerst.” Na terugkomst in Amsterdam werd keramiek een rode draad in haar leven en volgde ze de vakopleiding voor keramisten in Gouda.

In de Daniël Stalpertstraat, waar ze al jaren woont, heeft ze haar eigen atelier. “Ik ben onhandig. Geen stuk van mij is perfect maar juist het imperfecte maakt ieder kommetje en iedere tulpenvaas uniek. Dankzij Hella Jongerius is imperfectie later ook mode geworden. Zij doet dat expres, ik eigenlijk per ongeluk maar door Hella heb ik de tijd wel mee.”

Werken met klei is een groot avontuur. “Het hielp om mijn imperfecties te accepteren. Ik was geen natuurtalent maar ik heb me nooit uit het veld laten slaan. Klei wil zich wel naar jou voegen maar het is en blijft een heerlijk eigenwijs materiaal.” Er kan ook veel mis gaan. Het begint al met het drogen. Dat gaat nooit helemaal vanzelf, want als het te snel gaat dan scheurt er al snel iets. “Soms ga ik om half twaalf ’s avonds nog naar mijn atelier om iets in plastic te wikkelen. Dan plak ik ook nog wel eens ergens een oortje aan en ga ik heel tevreden slapen. Na de tweede keer bakken, met glazuur, kan ik nauwelijks wachten tot ik de stukken uit de oven mag halen.”

Sinds 2005 staat ze ook op kunstnijverheidsmarkten, recent nog op de Lentemarkt in het Sarphatipark. ‘‘Niet om er rijk van te worden maar het is zo leuk als anderen het mooi vinden.’’