Damavand: waar ontmoeting en saamhorigheid eenzaamheid verdrijven

Datum: 19 juni 2026 / Editie: Juni 2026 / Auteur(s): Asmat Molawizadeh

Damavand is een vereniging die zich richt op ontmoeting tussen buurtbewoners, in het bijzonder vrouwen met een migratieachtergrond. Wat doen ze precies en waarom is hun werk zo belangrijk?

Leyli Khajeh is voorzitter van Damavand. Ze kwam zelf in 2000 als vluchteling vanuit Iran naar Nederland en woont sinds 2009 in De Pijp. Tijdens een buurtactiviteit voelde ze de openheid en betrokkenheid van mede-Pijpbewoners. Het gaf haar een gevoel van samenhorigheid, waar ze zo naar verlangde. Nu zet ze zich bij Damavand in voor buurtbewoners. Damavand is onder andere actief in De Pijp. De vereniging organiseert verschillende activiteiten gericht op ontmoeting, betrokkenheid en het versterken van de sociale samenhang in de wijk. Een van de doelen is eenzaamheid te bestrijden. “We willen mensen met elkaar in contact brengen en hen aanmoedigen om mee te doen in de wijk,” zegt Khajeh. In principe zijn alle bewoners van de Diamantbuurt welkom, maar er is speciale aandacht voor vrouwen met een migratieachtergrond.

Ondersteuning
Het aanbod is uiteenlopend. Er zijn creatieve en educatieve activiteiten zoals borduren, naaien, schilderen en breien. Daarnaast worden culturele bijeenkomsten georganiseerd, waaronder het Nowruzfeest, het Yaldafeest en de viering van Internationale Vrouwendag. Ook zijn er advies- en ondersteuningsbijeenkomsten voor wie extra hulp of informatie nodig heeft.

Damavand werkt samen met Combiwel, in het bijzonder met Huis van de Wijk De Pijp, waar de activiteiten plaatsvinden. Daarnaast ontvangt de vereniging ondersteuning van Silvia Spong van het buurtwerk in De Pijp. “Daar ben ik zeer dankbaar voor,” aldus Khajeh. Haar missie is helder: “We moeten elkaar als buurtbewoners steunen. Door aandacht voor elkaar te hebben, kunnen we een sterke, warme en betrokken wijk creëren waarin niemand zich eenzaam voelt.”

Zorgen delen
Op 28 maart was er een bijeenkomst die in het teken stond van de zorgwekkende situatie in Iran. De sfeer is anders dan gewoonlijk. Normaal gesproken komen de vrouwen samen om iets te ondernemen en een gezellige middag te hebben. Dit keer staan de gesprekken vooral in het teken van zorgen en verdriet. Veel van de aanwezigen hebben familie, vrienden of kennissen in Iran. Ze denken voortdurend aan hun dierbaren daar. Het land wordt gebombardeerd en het contact is vaak moeilijk of soms zelfs helemaal niet mogelijk. Daardoor weten veel vrouwen niet hoe het met hun familie gaat.

Een vrouw vertelt dat haar kind gewond is geraakt tijdens protesten tegen het regime. Verschillende familieleden zijn gevangen gezet. De gebeurtenissen in het thuisland werken door in het leven van mensen die hier wonen. Het maakt de bijeenkomsten van Damavond nog waardevoller, juist nu. Hier kunnen de vrouwen hun zorgen delen en ervaren zij dat zij er niet alleen voor staan. De activiteiten brengen niet alleen afleiding, maar ook kracht en verbondenheid. Een ander vertelt: “Voor mij betekent deze groep heel veel. Toen ik naar Nederland kwam, kende ik de weg hier niet en voelde ik mij vaak alleen. Door deze groep heb ik andere vrouwen ontmoet en voel ik mij minder eenzaam. We praten met elkaar, lachen samen en steunen elkaar. Daardoor voel ik mij meer verbonden met de buurt.”

Iedereen heeft eten meegenomen en er wordt samen gegeten. Het delen van eten brengt een gevoel van warmte en gemeenschap. Voor even kunnen ze, ondanks alle zorgen, samen zitten en praten.